Online Üye
Online Ziyaretçi
Raylar pas tutmuş,
Kara tren
niye gelmez?
Ah, zamanın
çivisi paslı mı paslı,
Bilseniz her
ayrılık yüreğe saplı!
Yollar mı
küstü yoksa?
Kara trenin
menzili mi tükendi?
O tiz sesli
düdüğü çalmaz…
Oysa o ses
var ya!
Gurbetin
sessizliğini yırtan,
Yüreklere
sevinç tesellisiydi.
Bavulda bir
avuç vatan toprağı,
Bir de
yavuklu yaşmağı,
Gözlerde
dinmeyen isli duman…
Gel artık ey
kara tren!
Al götür bu
yalnızlığı,
Sıla kokan
eski istasyona.
Çünkü gurbet
acıdır herkese,
Her hüzün
yürek sandığında,
Kavuşmak
gönlün en tatlı tacıdır.
Ama düdüğü
çalmayan trenin
Gelme
bekleyişi…
Bir başka
acıdır.
15.04.2026
Konya
Durmuş Ali
ÖZBEK
Kültür
Bakanlığı Halk Şairi