Dünya’daki tüm devletler gibi yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti’nin de Meþruiyet problemi vardý. O dönemde meþruiyet kaynaðý Ýngiltere idi. Nitekim Cumhuriyet’in tapusu olarak görülen Lozan anlaþmasý Ýngiltere ile imzalandý.  Lozan taraftarý herkes yok dese de Meþruiyet için bir takým tavizler verildiðini düþünmek hiç te mantýksýz sayýlmaz. Ýlber Ortaylý’nýn dediði gibi “Lozan zafer veya Hezimet deðil bir uzlaþmaydý. Cumhuriyet hükümeti yüzünü Batý’ya döndüðü için ilerleyen zaman da Batýcýlýk adýna devrimleri yürürlüðe sokmakta beis görmedi.
Yaklaþýk 900 küsür yýldýr Ýslam temelli bir kültürle yaþayan Türk toplumunun birden bire ulus kimliðine büründürülmeye çalýþýlmasý ve Ýslam karþýtlýðýnýn Milliyetçilik kýlýfýyla topluma dayatýlmasý en doðru tabirle herkesi panik ataða soktu ve düþmanlýða sevk etti. Yazýmýzýn üst kýsmýnda belirttiðimiz üzere Anadolu’nun her yerinde din adamlarý Milli Mücadele’ye bilfiil destek vermiþlerdi. Cumhuriyet kadrolarýnýn Ýslam karþýtlýðý din adamlarý baþta olmak üzere muhalefete yöneltti.      
Cumhuriyetin ilk yýllarýndan itibaren maalesef devletimiz kendisine her zaman bir takým düþmanlar buldu. Ýlk yýllarda dindarlar (Ýskilipli Atýf Hoca’nýn Cumhuriyetin ilanýndan önce yazdýðý kitap yüzünden idam edilmesi, þapka kanunu, Kur’an öðretiminin yasaklanmasý, ezanýn Türkçe okunmasý vb) sonra komünistler (Ülkemizin ilk komünist partisi Türkiye Komünist Fýrkasý adýyla 18 Ekim 1920 de Atatürk tarafýndan kurduruldu. 3 ay sonra da kapatýldý ve takibat yapýldý.) (Ayný günlerde (10 Eylül 1920)Bakü’de Mustafa Suphi ve arkadaþlarý tarafýndan baþka bir Komünist parti kurulmuþtu. Parti üyelerinden 15 kiþi gizlice ülkeye girmek isterlerken Trabzon’da halk tarafýndan linç edildi. Komünistler linç emrinin Atatürk taraðýndan verildiðini kabul ederler.) bilahare milliyetçiler (1944 yýlýnda, aralarýnda Alparslan Türkeþ’in de bulunduðu Milliyetçi’lere operasyon yapýlýp Irkçýlýk-Turancýlýk davasý adýyla dava açýldý. Tutuklanan subaylara iþkence yapýldýðý biliniyor.) sýrasýyla düþman ilan edildiler. Eski TCK’nýn 141,142 maddeleri sosyalist ve komünistlerin, 163 madde de dindarlarýn baþýnda Demoklesin kýlýcý olarak yýllarca sallandý. Yapýlanlar bu fikir sahiplerini giderek radikalleþtirdi. (Kast ettiðim insanlarýn fikirlerini yayýnlamalarýdýr. Deðilse þiddet eylemlerine karýþanlar elbette ki cezalandýrýlmalýdýr.) Bu durum öyle bir hale geldi ki solda Nazým Hikmet, Yýlmaz Güney vb. Muhafazakar kesim de Necip Fazýl, Erol Güngör vb. Ülkücüler arasýnda A.Çatlý vb. Kürtçüler arasýnda Abdülmelik Fýrat vb. tabu haline getirildiler. Tabu’larýn her söyledikleri sorgulanmadan adeta “kutsal” bir metin gibi kabul edilmeye baþlandý. 
Ülkemizde on yýllar boyunca hem Ýslam hem komünizm hem de Milliyetçilik ayný anda suç oldu. (Cemil Meriç lise çaðlarýnda Milliyetçi olduðu için polis takibatýna uðrayýp okulu býraktý, 1939 yýlýnda ise Marksist olduðu için idamla yargýlandý. Sol çevreler onu Ýslamcý kabul ederler.) Ýnsanlar adalet teþkilatýndakilerin düþüncelerine göre fikir suçlarýndan yargýlanýp ceza aldýlar. Ülkemiz de Necip Fazýl, Kemal Tahir, Nazým Hikmet gibi insanlar edebiyatçýlýklarýyla deðil siyasi ve dini kimlikleriyle hain veya kahraman ilan edilerek tabuya dönüþtürülmelerine maalesef devletimizin bürokratlarý sebep oldular. Tabi olarak bu durum insanlar arasýnda önce hoþ görüsüzlüðe ardýndan çatýþmaya giden bir düþmanlýða ve aþýrý derecede bilgi kirliliðine sebep oldu. Öyle ki “Tabu” larýn söylediði her cümle sorgulanamaz þekilde kabul edilmeye baþlandý. Onlarca yýldýr da bu durum böyle devam ediyor. Devletimiz insanlara “Dindar olma, Komünist olma, Milliyetçi olma, suça karýþma” yý dikte etmeye çalýþtý. O zaman þunu soralým: Hiçbir þey olmayan insanlar ne olacaklar? Kemalist olsunlar derseniz: Kemalizm bir din midir? Veya bir ideoloji midir diye sorarýz. (Kemalizmin veya Atatürkçülüðün Laikliði kutsal kabul eden bir ideolojiye dönüþmesi Ýsmet Ýnönü zamanýnda olmuþtur.-Eski sosyalistlerden Engin Ardýç pek çok yazýsýnda günüz CHP’sini Ýnönücü olmakla suçlamýþtýr.Sabah gazetesinin arþivinde okuyabilirsiniz. https://www.sabah.com.tr/yazarlar/ardic/arsiv/getall) Yýllar önce Kurtlar Vadisi isimli bir dizi vardý biliyorsunuz. Dizinin bir bölümünde kahramanlardan biri muhatabýna þunu dedi: Devlete Düþman Lazým!
Herkesin malumudur 40 yýldan fazla bir zamandýr ülkemizin baþýna bela olan bir terör örgütü var. PKK. Örgütün ülke ekonomisine verdiði zarar tahmini olarak 3 trilyon lira veya 3 trilyon dolar olarak dile getiriliyor. Türkiye’yi bir Türkiye daha yapacak, dudak uçuklatan bir rakam. Vatandaþýn uðradýðý zarar bunun çok daha fazlasý. Binlerce masum öldürüldü. Binlerce asker þehit oldu. Devletin vatandaþlarýna yaptýðý milyarlarca liralýk yatýrým zayi oldu.
1976-1979 yýllarýnda kurulduðu bilinen örgüt neden çökertilemedi? Bilenler bilir 80 öncesi Asala isimli, toplam da 203 terör eylemi yapan ve Türkiye’yi hedefine almýþ Ermeni terör örgütü vardý. Türkiye düþmaný olduðu için doðal olarak pek çok kocasý vardý. Kocalarýnýn yardýmlarýyla 42 Türk diplomatýný öldürmüþ hatta Kapalýçarþý’da bomba patlatmýþtý.
Meþhur Susurluk kazasýndan sonra Ali Kýrca MÝT eski dýþ operasyonlar daire baþkaný ve Ýstanbul Bölge baþkaný Nuri Gündeþ ile ATV’de bir röportaj yaptý. Röportajda Nuri Gündeþ Asala’nýn MÝT operasyonlarýyla bittiðini, yurt dýþýnda Türk vatandaþlarýyla operasyon yapmadýklarýný, Abdullah Çatlý’yý vatansever biri olarak tanýdýðýný, Çatlý ve ekibinin bombalama eylemleri yaptýklarýný, Çatlý ve ekibinin yaptýklarýndan haberdar olduklarýný, yardým etmediklerini ama engellemediklerini söylediðini hatýrlýyorum. Gündeþ’in söylediðine göre 1983 yýlýndaki son diplomat suikastýndan sonra Köþke çaðrýlmýþlar ve siyasi irade baþka bir ölüm istemiyoruz diyerek tam destek verince operasyonlar baþlamýþ. 3 ay içinde de Asala bitirildi.
Peki, 40 yýldýr süren mücadeleye raðmen PKK neden bitirilemedi? Herkesin bu konuda farklý fikirleri mutlaka vardýr. Benim de bu konuda farklý fikirlerim var.
PKK kurulmadan önce de bölge de radikal sol örgütler faal olarak çalýþýyordu. (TÝKP vb) Ýran-Irak’a etkili olan Barzani ve Talabani’nin sýnýr güvenliði olmayan bölge de etkinlikleri vardý. PKK 1979- günümüze kadar radikal sol örgüt ve partilerle her zaman ittifak halinde oldu. 
PKK Marksis-Leninist örgüt olarak kuruldu. Bölge halkýnýn acýlarýný suiistimal ederek geliþti. 80 ve 90 lý yýllarda hükümetler açýkladýklarý her paketle istemeden de olsa örgüte finansal destek verdiler. (Uzun yýllar önce Durmuþ Hocaoðlu isimli bir akademisyen bir tv programýnda bunu açýkça ifade etti. (Açýklanan her paket daha bilinçli, fanatik militanlar yetiþtiriyor.)
Kuruluþundan kýsa süre sonra PKK uluslararasý bir holdinge dönüþtü. PKK'nýn Batýlý ülkelerden maddi, manevi ve politik destek gördüðü; hatta örgüte silah ve teçhizat tedarik edildiði öne sürülmektedir. Türkiye'deki eylemlerinin finansmanýnýn büyük bir kýsmý Türkiye dýþýndan saðlanmaktadýr. Örgütün, kendine yeterli maddi desteði saðlayabilmek için uyuþturucu ticareti, eroin üretimi, insan ticareti, kara para aklama ve kaçakçýlýk gibi yasadýþý suç faaliyetleri yürüttüðü iddia edilmektedir. 2010 yýlýnda, Birleþmiþ Milletler tarafýndan yayýnlanan "Organize Suç Tehdidi Deðerlendirmesi" raporunda, örgütün sadece eroin kaçakçýlýðýndan yýlda 50 milyon dolar ile 100 milyon dolar arasýnda para kazandýðý belirtilmektedir. VÝKÝPEDÝ
VÝKÝ’ye göre PKK ilk olarak kendisi gibi Radikal Sol örgüt ve partilere savaþ açýp onlarý sindirdi. Örgüt Türkiye’yi bölme amaçlý kurulduðu için Batýlý devletler ve Rusya tarafýndan her zaman silah ve para ile desteklendi. PKK namluyu Batýlý devletlere çevirdiði anda ise terör örgütü olarak ilan edildi.
Örgüt yandaþlarýný yasadýþý yollarla yurt dýþýna kaçýrarak büyük paralar kazandý. (Sahte DGM kararlarýyla mülteci olarak ülkelere yerleþtirdi. Birleþmiþ Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliðinden gelen paranýn yarýsýna çöktü.)
Pekala bu örgütlenmenin alt yapýsý nedir? Kýsa süre içinde bu kadar bir büyük bir örgüt organize etmek kolay deðil.
Maalesef devletimizin 100 yýllýk ideolojisi buna sebebiyet verdi. 1923 sonrasýndaki ulus devlet baskýsý pek çok kiþiyi maðdur etti. ETKÝ-TEPKÝ meselesi.
Yine maalesef ki Ankara’da talimatlandýrýlan uygulamalar taþra da yanlýþ uygulandý ve insanlar devlete ve diðer insanlara düþman edildi.
1923-38 arasýnda Türkiye Cumhuriyetinin resmi ideolojisi Irkçý-Milliyetçilik iken 1938-1950 arasý Solculuða evrildi. Önce Milliyetçiler düþman ilan edildi. Sonra Solcular ve Dindarlar. Ülke de Komünistler(PKK propagandistleri, kurucularý Marksist, sosyalist gelenekten geldikleri için ayrýca belirtme gereði duymadým.) dindarlar ve milliyetçiler ayný anda cezalandýrýlmaya baþlandý. Bir kýsmý devlet eliyle yapýlan bu ayrýþma 70-80 arasýnda ülkemiz iç savaþýn eþiðine geldi. 10 yýlýmýz kayboldu. 1979 yýlýnda Mercedes ve BMV otomatik vites ve ABS firen sistemiyle uðraþýrken ülkemizde binlerce genç sokak çatýþmalarýnda heba oldu. Türkiye’nin beyni yok oldu.
Defaatle belirttiðimiz üzere devlet her zaman kendisine bir bazen daha fazla düþman buldu. Elindeki güçle düþmanlarýný ezdi, bir kýsmý bilerek yapýlan uygulamalarla (Ýstiklal mahkemeleri, Kur’an öðretenlere yapýlanlar, þapka kanunu vb.) tesamuh (hoþ görme, müsamaha, birbirine kolaylýk gösterme ve göz yumma. Genellikle baþkalarýnýn kusurlarýna karþý anlayýþlý davranma veya bir konuda zorluk çýkarmama durumunu ifade eder.) sýfýrlandý. Toplumsal münaferet (Birbirinden kaçýp nefret etmek, karþýlýklý huzursuzluk) körüklendi. (https://belgelerlegercektarih.com/2021/03/13/kemalist-rejim-rizeyi-hamidiye-gemisiyle-bombaladi-iste-belgesi/
Yapýlanlara karþýlýk sunni dindarlar isyan etmedikleri gibi silahlý mücadeleye de kalkýþmadýlar. Bildiðim kadarýyla. Sol ve radikal sol görüþlüler de pasif muhalefette kaldýlar. Bunlar 1955-60 ve 70-80 arasý için geçerli deðil. Bu tarihlerde üniversitelerde baþlamak üzere Türkiye birbirine girdi. Ýç savaþ provalarý yapýldý. Milliyetçiler devleti kutsal kabul ettikleri için doðal olarak devletin yanýnda durdular. 1980 öncesinde silahlý mücadeleyle binlerce insanýmýz öldü, binlercesi sakatlandý. 1980 sonrasýnda devletin üç düþmaný- dindarlar-milliyetçiler ve solcular- hapishanelerde iþkence gördüler, idam edildiler. (Daha sonra gazetelerde yapýlan yorumlara göre bu süreçte MHP bir açmaza girdi. Her daim savunduðu ve yanýnda durduðu devleti yapýlan iþkenceler için mahkemeye bile veremedi.)