Garip hâllere düşer insan
Adı konmamış bir yük gibi
Eksik kalır içinde her şey
Yokluk bile yerini doldurur
Hangi kaynaktan gelir bilinmez
Bir ağırlık çöker zamana
Her şey içinde yanarak akar
Suskunluk bile ses verir bazen
Ateş gibi bir sarsıntı olur
Ne uykuda ne uyanıklıkta
Arada kalmış bir gölge gibi
Kendi adını arar durur
Diller değişir, anlam kayar
Bazı sözler insana bulaşır
Doğduğu yerden taşarak çoğalır
Her şeye sonradan sirayet eder
İnleyiş görünmez olur zamanla
Haykırış bile içe gömülür
Kimse fark etmez bu kırılmayı
Görünmemek bir hâle dönüşür
Bir sessizlik büyür her yerde
Ama sessizlik bile doludur
İçinde yankılanan bir boşluk
Her şeyi kendine benzetir
Sürer gider bu bilinmezlik
Adı konmaz, şekli yoktur
Ama her şey ona dönüşür
Nereye baksan onu görürsün
Sessizlik bile sana benzer
Artık tadı kalmaz gülmenin
Kendinden bile gizlenirsin
Ve sen, en çok kendine susarsın
mesakin-19/04/2026
(
Sirayet başlıklı yazı
mesakin tarafından
19.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
