Pencerelerimiz

Siyahı, beyazı, moru, alı...

Aynı potada eriterek

Aynı karede 

Gülümseyebilmeli hayata.

Ayrı kimliklerde

Aynı gözyaşını görebilmeli.

Başka dilde bir şarkıda

Kendini bulabilmeli.

Hüzünde, neşede kol kola olmak,

Ortak duyguyu paylaşmak,

Birleşmek insan olmanın derin sularında...

Meziyettir, insan olmanın erdemi.

Saygı duymak, renklere...

Mavi duvara pembe çiçekler çizmek,

At gözlüğüyle bakmamak yaşama,

Bizden olmayanı itelememek,

Tüm saflığıyla insan olabilmek sadece...

Bir başkasının ayakkabısıyla yürümeden

Bilemeyiz dünyasını.

Hoşgörüye şans tanımalı.

Yaşam deneyimdir, 

Cesarettir kendimizi 

Ve başkalarını tanımaya,

Her tecrübeden ders çıkarmalı.

Yarınımıza değer katmalı.

Güzel insan ruhunda birlik olmalı.