Şah Mat

Öğrenmeme yardım etti: Onsuz darmadağın olmadan hayatta kalmayı… Hayatta her şey geçiyordu, acı da geçiyordu; fakat acının yaşanmışlığı geçmiyordu.

Her şeye anlam yükleyen darmaduman ben; onu her şeyden çıkarıp kendimin bilmiştim. Onu yazıp ona yazamıyorum. Onunla konuşup gecelerde, başkasına aşk namusuyla “merhaba” diyorum. Töresi cinnet, örekesi cennet sanılıyor.

Varsın beni anlamasınlar. Eşarbımı komodinin beter sağına, hasretimi kalbimin sağına astım. Varsın beni anlamasınlar; kalbim de sizinle denk değil.

Giyindim, kuşandım. Genç kızlık hayallerime kırmızı kuşağın en namahrem yanını bağladım ki bana kendimden başka bir şey kalmasın. Merak ediliyorum.

Sultanlara ermiyor aşk ama saltanatı, kalbimin hüsran sarayında bir vezir…

Şah mat! Ağlama gönül buzağısı; sen, aşkın çiftesinde muradına ermeyen atların derin dergâhıydın hep…

Dilara AKSOY