Dobra Karmaşanın Notları

Sade yazmamı istiyorlar. Hiçbir alavere dalavereye kurban gitmeden cümleler kurmamı, kusurun başlığına bir ton klasik kelime serpiştirmemi istiyorlar; oysaki bilmiyorlar tabii, sade olan eğreti durandır. Eğreti duran; kabul edilmeyen her notanın yerine yeni bir nota koymak kadar imkansızdır.

Sade olmamı istiyorlar. Sadeyim, sakinim; ez cümle, kendimim. Çok konuşuyorlar amma velakin, herkes konuşur.

Sadelikle günleri yaşarken, komposto yapıyorum zamanın öylece geçip giden hızını. Tadı da öyle güzel oluyor ki içmeniz gerekir.

Sade yazmamı istiyorlar. Karmaşadan uzak... Bir çetrefilin, kendini raydan çıkarken haber vermeden dümdüz bir yol sanması gibi bir istek bu bana. Ben; damarı çatlamış, ar damarı kayıp gönül ilişkisi sahtekârlarına dobra kalan bir karmaşayken, onlardan ne kadar ayrı olduğumu nasıl sade anlatabilirim?

Öküze direkt "öküz" demek gibi sağlam bir tokat indirmek bu. Ama öküze öküz dediğinizde "Efendim?" demiyor; bu yüzden sorumluluk da kabul etmiyor. Kahvaltıda omleti kreple değiştirip, sağ elinden sol eline kalemi alıp yönetmek gibi bazı sığ aşklar... Gel de onlara nefretini sade kus!

Gökyüzü bile maviliğinin ardında bulutlar taşır. Kahvem hazırsa, gecenin sonuna bir pedal çevirsin hayat; ben de izleyeyim. Kalemim pedaldan önce yön veriyor diye kimse küsmesin. Düz de okusanız ters de okusanız bin beter öykünme çıkar hatalı aşklardan; sade soda içmek gibi yavan gelir. Boşuna öküze öküz olduğunu kanıtlamaya çalışma.

İvedilikle tecil edilsin üzgün Y’nin küskün Z’ye kader cilvesi; inanmasın A, ayrılık her daim baki değil ama öküze öküz diyerek öküzleri kusurlu ilan etmeye gerek yok.

Sade, bir hücumda umumi tuvalet gibi gelir. Halka açık kumral saçlı ayrılıklardan siyahi sevmelerin başlangıcı olmaz. Kabasakal, Temel Reis’e hep yenilir...

Alakaya limonun tadı da limonun kendisi gibi ekşidir.

Dilara AKSOY