Abartmıyorum

hiç öncesi yokmuş gibi başladık
ilk dokunuş,ilk öpüş
ilk gülüş gibi...

koşturduk bazen anlamsızca
düştük-kalktık
yine bizdik tutan birbirimizi
olsun,
düşmeden öğrenilmez ya yürümek
sonra bir hışınla,
kucakladı bizi hayat
oradan aktık usulca
karıştık sevdalara...

o orman gözlerinde
yeni bir şehir inşa ettim
bacasından duman yerine
sevda tüten evler
ben orada yaşamaktayım
sen kapama gözlerini yeter...

ben doğuştan aşıkmışım sana
aldığım ilk nefesin heyecanı ile
ve öylesine cılgınım ki sana
kanayan bir yerimi
saç telinle dikercesine...

bana abartıyorsun deme lütfen
sen varken,
hayat da böylesine güzel abartmıyor mu?

fatih albayrak