Bir Okulda Başlayan Dostluk

Bir okulun koridorunda tanıştık seninle,

Aynı hayallere yürüdük yıllarca.

Bazen bir kahkahaydın en zor günümde,

Bazen de susmadan anlayan bir dost…

Aynı mesleğin yolcusuyduk ikimiz de,

Birlikte öğrendik hayatı, insanı.

Aynı masalarda çay içip hayal kurarken,

Hiç bitmeyecek sandık o güzel zamanı.

Sonra hayat aldı seni uzak şehirlere,

Bir atama düştü yollarımızın arasına.

Ama bazı dostluklar vardır ya,

Mesafe işlemez onların kalbine.

Şimdi adını duyunca içim ısınıyor hâlâ,

Çünkü sen dostluğun en güzel hâliydin bana.

Uzakta olsan da eksik değilsin,

Bazı insanlar gider…

Ama kalpten hiç gitmez aslında.