Bir Güneş Geçti Hayatımdan

Bir zamanlar aynı koridorda yürüdük,

 Aynı hayallere aynı pencereden baktık.

Senin adın Güneş’ti Gerçekten de içimizi ısıtan sendin biraz.

Bir dosttan öte oldun bana,Kardeş gibi, omuz gibi, yuva gibi…

En zor günlerde bir tebessümün yeterdi,

Çünkü insan bazen en çok bir dosta dayanırdı.

Sonra yıllar geçti usulca,

Hayatlar büyüdü, yollar ayrıldı.

Sen uzak bir şehre atandın,

Ben burada anılarla kaldım biraz.

Ama bil ki bazı dostluklar mesafeyle eksilmez,

Ne şehir tanır ne zaman…

Çünkü bazı insanlar gider sadece,

Kalpten hiç çıkmaz.

Şimdi gökyüzüne bakınca İsmini hatırlıyorum yine;

Uzakta olsan da içimde hâlâ Bir sıcaklık bırakıyor “Güneş” diye.