1743 Yolculuğu

          1743 YOLCULUĞU

 Sene 1743…

O zamanlar balon icat edilmiş miydi  bilmiyorum. Hani şu gökyüzüne doğru havalanan, alevin püskürttüğü nefesle çılgına dönüp; yandım Allah diyerek uçan. Altında genişçe sepeti olan şey. Hiç binmemiş olsanız da, bir yerlerden görmüşsünüzdür.

 Dünyaya gözümü açtığım güne birkaç gün kalaydı. Aklıma nereden esti bilmem; iki binli yılların vermiş olduğu , çürüme, kokuşmuşluktan kaçma isteği, dünyanın en temiz halini bir göreyim hevesi de olabilir, bindim balona. Neden 1743? Nedenini ben de bilmiyorum. “ etimle kemiğimle tiksindiğim bu çağ” dan olabildiğince uzaklaşma isteği. Daha öncesine de gidebilirdim ancak dinozorlarla karşılaşacak cesaretim yok. Alim Allah, tek lokmada yutarlar. Gerçi bu çağın dinozorları tek lokmada değil; parçala, yut tekniği ile çalışıyor. Çünkü böylesi daha acı verici oluyor. Bunun gibi bir çok neden den dolayı  sene 1743.

  Peki trenle, uçakla, arabayla değil de neden balon? Eh o zamanlar  bunlar icat edilmemişti. Yalancı çıkmayayım diye icat yıllarına baktım. En erken tren icat edilmiş o da 1800’ lü yıllar. Şimdi haklı bir isyan yükselebilir; sanki balon icat edilmişti diye. Tren, araba, uçak icat edemem değil mi? Mühendislik bilgim buna masaade etmez. Balon bunlara göre daha basit çalışır gibi, ben de becerebilirmişim gibi, gibi işte. Siz de oldu farz edin. Hem gökyüzüne aşık biri olarak, yeryüzü yolculuğunu kabul edemezdim.

  Kafanı balondan aşağı salla, pöfür pöfür esen rüzgar, saçlarını okşasın. Yeryüzü ayağının altında , gökyüzü avucunun içinde…

  Bak şimdi kendimle gurur duydum. Harika bir seçim! Bu kaçış sonrası, kaybedilen ne kadar güzellik varsa gözlerimle göreceğim. Ruhumla hissedip, kalbimle sevineceğim. Aranızda kıskananlar varsa; herkesin yolculuğu kendine, gitmek istediği menzil, aldığı lezzet, varmak için izlediği rota, hepsi bireyden bireye değişen parametreler. Primitif olanlar için ise verilecek tavsiye zaten bulunmamakta. O da gelişimini karnı üzerine sürünerek tamamlayabilir.

 Bakalım 1743 den yeryüzüne…

  Gecenin karanlığında yeryüzünü aydınlatan şey ne? Aydınlık yoksa sesler de sükutta. Makine sesleri, çılgınca bağıran müzikler, korna bağırtısı; hepsi yokluk perdesiyle susturulmuş.

1752 ye neredeyse yakalanıyormuşum; elektriğin ortaya çıktığı yıla. Eh ampullün icadına nasıl olsa bir yüz yılı geçkin zaman var. Gökyüzünün yıldızlarını söndüren yapay ışıklar yok. Bakalım ışıktan tarlaya, huzur ve neşe hasat edelim.

 En çok merak ettiğim şey; yeryüzünün yeşilden elbisesi , sökükleri, yırtıkları olmadan, solmadan ilk haliyle nasıl giyinmişti? Nasıl salına salına yürüyordu?  Değerli taşları, pulları nasıl parlıyordu? Bağrına gökdelenler dikilmeden, tahta kulübelerde yaşam nasıldı? Yeraltına borular ağ örmeden , nehre yakın duruşlar nasıldı? Belli yerlerde doluşmuş milyonlar yerine, toprağa saçılmış bilye gibi evler hepsi her şey nasıldı?

  Yolculuğa tek çıkmadım tabii. Yanıma seyran etsin, sevinip mutlu olsun diye birkaç kişi de aldım. Kurallar koydum, kesin çizgiler çektim.

 1 bakışımı kapatma!

 2 manzaralara yorum yapma!

 3 balonun düzenine özellikle rotasına karışma!

Çizgi tanımayan varlık yani insan, verdiği sözleri unuttu. Balonun sepetini kapatma kararı aldılar; esen rüzgar ve uçan kuşlar onları rahatsız ediyormuş!

 Balonu karlı dağlara doğru sürmeliymişim; ruhum bu kadar üşürken! Ormanlardan ve mavi deniz ve nehirlerden sıkılmışlar.

 Sonuç mu?

 Kafanızdan aşağıya yağan şu insan selinin tek nedeni benim. Balonla yolculuğumda, kim fazla konuşmuşsa, ağırlık yapmışsa balona, düzeni bozup, isyan çıkarmışsa; attım aşağıya. Ne kadar caniyim hiç acımadım. Yok valla canım çok yandığı da oldu. Ne yaparsın, naçar, balon ve ben kaldıramadım. Atarken aşağıya bakmadım; ola ki vicdan yaparım diye.

  Sonra, sonra balona bir baktım adam kalmamış. Atmaya alışmış şu fani, dönüp kendi benliğimi tehdit ettim.

  Yolculuk gayeni unutursan eğer, sonun bunlar gibi olur…