Kâfi

Katreye hapis olur iken ay ışığı

Prangalara vuruldu akdimiz…

Zin'har yeltenmedim nükseden yaralarımdan ismini ayırmaya

Eleme ramak kala

Parmak uçlarımdan hasretin çekildi gönlüm semahına

Aman dileyişlerimde yüklerini boşalttıkça bulutlar

Tutuştu muştu taşıyan kuşların kanatları

Ey mahzunluğumun eli yüzünde gülüşü..!

Sen ki hüzün taşan gamzelerimde solmayan gül,

Ben ise tebessümlerine kınalanmış  matemdim…

Tecessüse lüzum yok

Sahife sahife okunuyor gönlüm gözlerimden…

Yalnızlığın toprağa kırağı düşüren rüzgârlarında

Soluklarımda ısıtıyorum avuçlarını

Hasret buhranında filiz açtıkça kirpiklerim

Söküldü tırnaklarım ismini kalbime karmaktan

Ey maral bakışlarında hüznün mendereslerini taşıyan..!

Sensiz muradım çekildi parmaklarından

Sökerken ağustos sıcağı bakışlarından

Tenim zemheri soğuğunda  firak ruhuma...

Hüznün canhıraş vaveylasında düşlerimi bırakıyorum kirpiklerin a'yazına

Bakışların yağmasından sonra çatladı dudaklarım…

Sevdadan yana âmâlık ve zar bıraktın gönlüm karlı dağlarına

Usulca çatlattı alaca karanlık sevmelerin damarlarımı

Sızdıkça yüreğimden kanlı gözyaşlarım 

Zeval yankıları doldu ruhuma 

Ey kirpiklerin ardına hapis olduğum..!

Damla damla içlendikçe seni

Cehennem yutuştu soluklarımda ...

Gelmemelerin istilasında kâfi gelmiyor hasretin

Sayıkladıkça vuslat hayallerini

Firak ilmikleri geçirildi gerdanıma…

Gam nizamında yek lahza cereyan etmedi sürur

Boncuk boncuk sancılandıkça sevdana

Takat yettiremez oldum sızılara

Unutmaya meyl ettikçe

Gönlüm her zerresine Kafdağı oldu sevdan

Ey ecel evveli ıstırabı kabir ..!

İşlendi hasretin gözyaşı desenleri simama...