Bile Bile Gel Diyorsun

Ümit kalmadı yarında

Kırk yerinden kırdın beni

Daha ömrün baharında

Erkenden yetirdin beni

Gizli gizli ağlatacak

Yüreğimi dağlatacak

El koynuna bağlatacak

Bir hale getirdin beni

Anmaz olunca adımı

Kırdın kolum kanadımı

Kaçırdın bütün tadımı

Yok ettin bitirdin beni

Bile bile gel diyerek

Melek kisvesi giyerek

Sözle ömrümü yiyerek

Ecele götürdün beni

Mahir der ki gör eseri

Kalmadı gözümün feri

Öldürmeden diri diri

Mezara yatırdın beni

Mahir Başpınar