Ve Yüzümüzde Bir Çocuk Gibi

Ve yüzümüzde bir çocuk gibi

Saf, ürperten bir heyecan

Ve ruhumuzda yaz rüzgârı gibi

Serinleten, dirilten bir esinti. 

Nasıl ki İbrahim’in bıçağı taş kesilirken

Gökten bir koç indi,

İsmail gözlerini kapatıp “Allah için” dedi,

Boynunu uzattıysa; 

Kurban da

En ağır yüklerimizi,

En derin yaralarımızı

Bir anda hafifletsin.

Benliğimizi, ego’muzu, cimriliğimizi

Kesip atsın;

yerine hanelerimize

Cömertliği, kardeşliği

Ve kalıcı bir esenliği doldursun. 

Ve yüzümüzde bir çocuk gibi

Temiz, içten bir minnet

Ve ruhumuzda ilk kar gibi

Beyaz, kaplayan bir huzur. 

Nasıl ki ateş İbrahim’i yakmadıysa,

Bir su damlası 

Çölde İsmail’in susuzluğunu giderdiyse,

Gökten koç indiyse ; 

Kurban da

Acılarımızı, korkularımızı,

Gözyaşlarımızı durdursun.

Yerine bereketi, şifayı, sevgiyi

Kalplerimize indirsin. 

Ve yüzümüzde bir çocuk gibi

Safça, ışıltılı bir gülümseme

Ve ruhumuzda bahar yağmuru gibi

Ferahlatan, yeşerten bir umut. 

Nasıl ki İbrahim 

En sevdiğini bıçağın altına yatırdıysa,

İsmail “Babacığım, emrolunduğu gibi yap” dediyse; 

Kurban da

Göğsümüze o derin teslimiyeti,

O yiğitçe duruşu aşılasın.

Evlerimizi sabırla, sevgiyle

Ve ilahi rahmetle 

Doldursun. 

Ve yüzümüzde bir çocuk gibi safça gülümseme 

Ve ruhumuzda yaz sabahı gibi bir aydınlık 

Nasıl ki nehir 

Musa’yı firavunun sarayına götürdüyse 

Kurban da 

Mutluluğu ülkemize getirsin.

Yıkasın kırgınlıkları o kutsal nehir, 

Kalbimizde ne kadar korku varsa 

Silinsin. 

İbrahim’in sadakati, 

İsmail’in rızası, 

Gökyüzünden evlerimize bir rahmet gibi 

İnsin.

Sofralarımızda ekmek, gözlerimizde şefkat, 

Bölüşüldükçe çoğalan bir sevgi büyüsün. 

Kapımızı çalan her misafir, 

Bizimle o kadim huzurun müjdesine yürüsün.

Çünkü her kurban, 

Kendinden vazgeçip cana can katmaktır, 

Ve insanı, insan kılan o büyük sırra ulaştırmaktır.

Ve o eşikten süzülen ışık, 

Aydınlatsın karanlıkta kalan her sokağı. 

Unutulsun dünün bütün o ayaz kışları, 

Sarsın ruhumuzu o bitmeyen yaz sıcağı.

Ellerimiz uzansın muhtaçlara, 

Yüreklere dokunsun 

Paylaştıkça hafiflesin o ağır yükler, 

Bölüşülen her lokma ekmek 

Dönsün bin bir berekete.

Çünkü biliriz ki, 

Göğe yükselen ne kandır ne de et, 

Yalnızca kalbimizden süzülen o saf teslimiyet.

Şimdi rüzgar olup essin, 

Nehir olup aksın, 

Bu bayram, 

Kırık dökük her gönle 

Bir şifa olsun...

redfer