Bilge Ağaçlar

Ağaçların da dili var.

Her dilde bilir yapraklanmayı,

Çiçek açmayı, dal vermeyi.

Gören göze, anlam yüklüdür.

Duyan kulağa fısıldar.

Hisseden kalbe dile gelir.

Tüm renkleriyle kâh güler, kâh ağlar.

Ağaçlar da çocuklar da ağlamasınlar.

Yolumun üstüne düşen yapraklar

Yitik anılar,

İzi sönmemiş.

Taze açmış çiçekleri, yeni heyecanlar

Umutlar saklar.

Sokağımın çocuk neşesi ağaçlar.

Yaşlansa da senle bir, ruhu genç 

Kökü derin ağaçlar.

Yüzyıllık abide kimisi,

Kimisi nazlı taze gelin.

Özen ister her biri,

Gözümün bebeği sevdiceğim ağaçlar...

Ağaçsız bir ömür eksiktir.

Yalnız, çocukluğumda degil

Her yaşımda ağaçlar, yüreğime eşliktir.

Ağaçların yaşı yok, 

Dünyaya kafa tutar, 

Masum ve bilge çocuklar gibi.