Şiirlerin Suçu Ne

ŞİİRLERİN SUÇU NE

Dünya karmakarışık, her tarafta kin, nefret

Savaşlar yıkıp geçmiş, şehirlerin suçu ne?

Ozonda koca delik, kuraklıkmış akıbet

Suyunu güneş çalmış, nehirlerin suçu ne?

İnsanlık aceleci, ölmek içinmiş gayret

Alkol, tütün, eroin yetmezmiş gibi, hayret!

Tankı topu bombası, bende demekte kudret

Direnmezsen kanınla, şerirlerin suçu ne?

İnsanlık yerlerdeyken, zalimler kan içmekte

Kundak bozan analar, artık kefen biçmekte

Hastane enkazında, medeniyet göçmekte

Bebelere yurt olan, kabirlerin suçu ne

Çağdaş dünya vahşiymiş, medeni yutturulan

Çocuklar mezesiymiş, bedeni yutturulan

Korkaklık yaftasıymış alnına tutturulan

Kırmadıysan kopartıp, zincirlerin suçu ne

Aşık olmaya yeter, zannedilirken cüzdan

Yokluk gelip çatınca, terkedilirken vicdan

Hesapsız sevmek varken, sahtesininse meydan

Zühreye eremeyen, Tahirlerin suçu ne?

Kalmadıysa bir değer, üstünde düşünecek

Ayrık otuysa çiçek, asalaksa her böcek

Barışa çıkan yolu, bağladıysa örümcek

Dara düşüp kahrolmuş, şairlerin suçu ne?

Alınan her nefeste, kalmadıysa eski tat

Zalime yaltaklanmak, olduysa mühim murat

Gülmeyi unuttuysa, kaşları çatık surat

İlhamını yitiren, şairlerin suçu ne?

Anlamını yitiren, şiirlerin suçu ne?

erolbaşçı