Dört Yılın Ardından 3

Fütüristik bilim kurgu yazarlığıından çocuk yazarlığına geçiş

En sevdiğim alanlar gelecekle ilgili yazdığım hikayeler ve romanlardı.Sene 2600 dediğin anda kalem sende.Yeni bir Dünya hayal ediyorsun. 

Robotlar, vampirler, farklı gezegenler, yeni canlılar ve her şeyi satranç taşları gibi dizebiliyorsun. 

Ama iş çocuk edebiyatına gelince benim uzmanlık alanım değildi.

Bu kadar vardı ki deprem kitaplarını kendi çocuklarım için yazmıştım. 

Görüştüğüm bir arkadaşın bana sorduğu sorular vardı: Depremde çocuk kahramanın kendisi ölüyor mu?

Kan var mı? 

Kendi ailesinden arkadaşlarından kimse ölüyor mu? 

Cevabım tabii ki hayırdı.

Çocuk yazarı olmasam bile çocuk psikolojisine yabancı değildim.

Ama çocuk diline yabancıydım.

Uzun cümleleri kısaltma yönünde ilk uyarımı aldım. Uyarıyı hazine yaptım, sandığıma koydum. 

En sevdiğim şeylerden bir tanesi de bir kelimeyi söylerken okuyucunun aklında 10 tane farklı çağrışım yapmaktı.

Mevlana'nın dediği gibi sen konuşacaksın herkes duyacak. Ama sadece sözünün muhatabı anlayacak gerçeği. Senin konuşmaların içinde farklı seviyeler olacak. 

O olay bitti.

Çocuğun anlayacağı biçimde, basit ve sade cümleler kurmam gerekiyordu. 

Dahası çocuğun benim söylediğim şeyi anlaması gerekiyordu. Farklı bir mana yüklememesi gerekiyordu.  Bu da belki de en zorlandığım şeylerden bir tanesi oldu. 

Yine de çocuklar okurken farklı şeyler çıkarabildiğini gördüm. Her şeyi öngöremiyorsunuz. O yüzden yazdığım şeyleri önce kendi çocuklarıma okutuyorum. 

Bana bir baba torpili geçiyorlar :) 

Dost tavsiyesi demişti ki tek bir konuda yaz farklı alanlarda yazma. 

Ben de öyle yaptım ama işin nereye çıkacağını hiç öngörememiştim.

Bir defa aynı alanda yazmaya başlayınca yüksek lisans tezi yapar gibi literatür taraması yapmaya başladım. 

Bu alanda neye ihtiyaç var?

Kendime göre ihtiyaç listesi yaptım.

Eğer ilk kitabında fiziksel tehlikeleri almışsam.

2. kitabımda çocukları psikolojikmen güçlendirmem lazımdı. Çocuğa psikolojiyi öğretmek mi? 

O kadar deli miydim?

Zannettiğimden daha deliydim? 

Eski bene ait bir söz vardı: Aklımın yetmediği yerde deliliğime güvenirim. 

Gerçekten delice bir işe kalkışmıştım?

Başarabildim mi?