Hoşgeldin Dünyama

sen bırakınca aniden ellerimden
vazgeçişler acımasızca,
kovalıyordu peşimden.
seni dileniyordu gönlüm,
can kırıklarından.
gölgen duvar süsüydü,
dört bir yanımda.
sensizliğin sessizliğinde
bir ses arıyordum
hep adın yazılıydı
kavuşmaların eşiğinde.

ama adım atamıyordum
yeni kapılar açılınca ömrümde
hep sabırsızca seni soruyordum...
benliğimi yavaş yavaş,
kuşatıyorken özlemin
cephemde bir sen vardın
bir de sen...
bir süngü yarası daha,
alınca yüreğim
giderek yavaşlayan adımlarla
sana doğru geliyordum...
ve sen...
tekrar tuttun ellerimden
şimdi yeni mutluluklara
gebe hayatım...
dindi anlamsız fırtınalar,
terkedişler bitti
geldin,tekrar gülücükler damlıyor,
yorgun gözlerimden.
yokluğun çürüyüp düşüyor,
kuruyan dallarından...
bu gidiş son olsun artık
kapılar kalmasın aralık
gidişinle kararan dünyam
şimdi yine aydınlık...

 

 

 

 

Fatih Albayrak