Yılgın

umuda savrulan,
savruk düşüncelerden biriyim.
belki de çırpınıyorum,

beyninin hücrelerinde.
her sebep bir gülüşü siliyor
gülmeyi yeni öğrenen gözlerimden
ruhum bir pesimist ruhuna dönük
sönük kalbimin odaları
akılımın anahtarı kayıp
sensizliğin karmaşasına
esir oluyor bedenim
nelere tutacak bilmem
yıkılmaya yüz tutan yüreğim?
hükmümüz geçer mi bilmem aşka
ama terkedişler dolanıyor bacaklarıma
olsun!yine de koyup gitme beni!
kelepçeletme ruhumu yalnızlıklara
bak gülüşüm yüzüme küskün
kalbimle beynim birbirine düşman
kurtarabilir misin beni bilmem
bu karamsarlığımın bataklığından?
o zaman;
saklama hüznün ta derinlerinde
aşkın 'Fatih'i yap ruhunu
fethet beni mutsuzluktan
kurtar beni ey sebebim
beni kuşatan
kırgınlığımdan, yılgınlığımdan...

 

 

 

Fatih Albayrak