Süper Villada Mutluluk

Yıllık iznimi kullanmak için Konya'dayım. Kaldığım mahalle, trafik yoğunluğundan, gürültüden ve kalabalıktan uzak bir yer. Konya'nın en kenar mahallelerinden biridir; dinlenmek için birebirdir.

Bu mahallede kentsel dönüşüm uygulanıyor. Eski evler yıkılıyor, yerlerine yenileri inşa ediliyor. En çok da tarla ve bahçelere lüks daireler veya süper lüks villalar yapılıyor. Her yıl geldiğimde yeni yeni binalar görüyorum.

Geçen gün torunlarımı ikindi serinliğinde gezdiriyordum. Yine yeni yapılan villalara hayran kalmıştım. Geniş bahçeler içinde, çeşit çeşit ağaçlarla çevrili bu gözde villaları seyrede seyrede yürüyordum. Bu tip villalar, bir zamanlar emeklilik hayallerimi süsleyen yapılardı. Kocaman bir avlu içinde, çiçeklerle, ağaçlarla ve türlü yeşilliklerle bezenmiş, kendine ait kapalı garajı bulunan süper bir villayı kim istemez ki? Her ne kadar bu tür villalar imkânlarımın fersah fersah ötesinde olsa da hayalini kurmak bile çok güzeldi.

Villa ile ilgili hayallerimi özellikle geçmiş zamanla ifade ettim. Çünkü artık bu tür villalarda insanların gerçekten mutlu olabileceğine inanmıyorum. Bu düşüncem, "Kedinin ulaşamadığı ciğere 'Mundar' demesi" anlayışından kaynaklanmıyor. Nedenini izah edeyim.

Süper villaların hiçbirini içeriden görmedim. Ancak eminim ki en kaliteli malzemeler kullanılmış, en sağlam kapılar, kilitler ve pencereler takılmıştır. Villayı yapan ustalar da maharetlerini ortaya koyarak onu en güzel şekilde inşa etmişlerdir; bundan hiç şüphem yok. Zaten içini görmeye bile gerek yok. Avlu duvarı ve giriş kapısı bile çok şey anlatıyor.

Villa duvarlarının yüksekliği nedense her geçen gün artıyor. En son yapılan villanın duvarı sanki hepsinden daha yüksek. Bazı villaların duvarları neredeyse üç metreyi buluyor. Bu da yetmezmiş gibi üzerlerine tel örgü çekiliyor. Ayrıca duvarın bir köşesinde mutlaka bir güvenlik kamerası bulunuyor.

Kapı ise duvardan farksız; devasa bir otomatik kapı... Kapının yanında kamera ve görüntülü kapı zili var.

Gerek çok yüksek ve tel örgülü duvarlar gerekse otomatik kapılar güvenlik amacıyla yapılmış olabilir. Ancak bunun bir başka sebebi de korku olabilir. Korkunun hâkim olduğu bir mekânda, isterse süper lüks bir villa olsun, gerçek mutluluk olabilir mi?

Diyelim ki ortada korku yok. O zaman da yüksek duvarlar, tel örgüler ve otomatik kapılar dış dünyaya kapanmanın bir tezahürü gibi görünüyor. Sanki komşulara ve diğer insanlara, "Bizden uzak durun!" mesajı veriliyor.

Böylesi bir mekânda yapayalnız yaşayan biri hayatını kaybetse, korkarım komşularının günler, haftalar, hatta yıllarca bundan haberi olmayabilir. Yazık... Hem de ne yazık!

Hâlbuki biz, komşuluğa ve insanî ilişkilere son derece önem veren bir dinin mensuplarıyız. Komşunun hâlini gözetmeyi, ihtiyaç duyduğunda yanında olmayı ve selamı yaymayı öğütleyen bir medeniyetin mirasçılarıyız. 

Elbette bunlar benim şahsî düşüncelerim ve önyargılarım olabilir. Umarım ben yanılıyorumdur. Dilerim süper villalarda yaşayan insanlar huzurlu, mutlu ve sağlıklı bir hayat sürüyorlardır. Komşularıyla güçlü dostluklar kuruyor, kapılarının yüksekliği değil, gönüllerinin açıklığı hayatlarına yön veriyordur.