Bir Tatlı Huzur

    Huzur, hayatımız için olmazsa olmaz bir olgu. Öncelikle "kendi içimizde ne kadar huzurluyuz ve buna bağlı olarak çevremize ne denli huzur verebiliyoruz"? Diye düşünmeliyiz. Çünkü kendi huzurlu olmayan başkalarının da huzurunu bozar farkında olmasa da. 

   Huzur, mutluluğun da dayandığı temel bir kavram. Huzurlu insan olmak, içinde bulunulan şartlara da bağlı olsa, bu şartlardan bağımsız olarak huzuru değerlendirmek gerekiyor. Hayata olumlu bakmaya çalışmak, kendimizi sevmek ve değer vermek, huzurumuzu bozan ortam ve kişilerden uzaklaşmak ilk yaklaşımımız olmalı bu konuda. Kendi kendine mutlu olabilen ve hatta vakit geçirebilen insan, olgun insandır ve huzuru yakalamıştır. İçimizdeki çocuğu kaybetmeden de kendimize ve çevremize neşe verebilmek, uyumlu ve dengeli ilişkiler kurabilmek, bir örnek bu konuda.

    Denge deyince insan ilişkilerindeki sınırlarımız da çok önemli tabii. Hayır demeyi bilmek örneğin, önceliğimizin kendimiz olması çevremize faydalı olabilmek adına dahi önemli. Yaşamın zorluklarıyla mücadeleyi kendimizle bir savaş haline de getirmemeliyiz. Zaten kendiyle savaşı olmayanın kimseyle derdi olmaz. Amacımız kendimizi geliştirip dönüştürebilmek olmalıdır.

  Huzuru aradığımız yerde değil bulunduğumuz yerde bulmaya çalışalım. Huzurun kendi sizsiniz.