Kendime Hicvim

Yasakları çiğnedim, göründü şeytan yüzü.

Günahlarım çağıran gecenin açan yüzü.

Ateşiyle oynarken yüzümde nilüferler,

Bedenime yapıştı çamur gibi kolyeler...

Hayırsız sabahların şafağına uyandım.

Postallarım çiğneyen toprak ana küstü.

Sevap günah ikiz kardeş

bir küser,

bir barışır.

Nedamet zırhıyla işlenen

çözülen bir muamma.

Ecirden başakları biçerken nazlı nazlı,

İçimde doğan ürperti şeytan örten fazlı.

Olgunluğun adı

günah verirken tadı

Pişmanım, pişman oldum gözet bunu, ey kadı.

Cesedimle yürürse bu amansız cadı,

ne bir cemal kalır ne de bir yüzün adı.

Cennet ile cehennem,

günah, dediğin sevap

görünür elbet bir gün

aynandaki al hicap.

Olgunluk adı ise felce uğrayan dumur

Dağılmasın elbette sana değen bu uğur.

Kendime hicvim olsun, geçemedim nefsimden

Ummanı arzulayan nefessiz nefesimden

Günahla doğan sevap, nefis tutma gönül ahbap

Nehir olup aktım, Umman ise çok uzak.