Kendini Kandırma

Açık put gizli oldu, dertler dermansız kaldı.

Şirk sardı gönülleri, bütün dünyayı aldı.

Ne gam kaldı ne hüzün, mana derin kök saldı;

Parasını seven dost, cebini akrep aldı.

Âşığın gönlünde aşk, adanmış sana meğer;

Sevgiden putun olsun, bütün cihana değer.

İki laf bir kelimen, kurşun olursa eğer,

Gönülleri yıkarsın, sahte gönüller eğer.

Alnın secdeye gider, gönlünde putun sakin;

Kıramadın onu sen, riya kokarsın lakin.

Üryan kalsan içinde, tutamazsın zerre kin;

Bin bir put yüreğinde, sevda gelmiyor, niçin?

Kalk gidelim sevdiğim, bu aşkla kimler oynar?

Yalan sözle dolanla, düşünde kimler kaynar?

Kalk gidelim sevdiğim, yılanla putlar oynar;

Putlarını kır da gel, aşk iklimi sana oynar.

Kuyruğu kurtarmaya, şurasında ne kaldı?

Gönlünde kurnan şimdi, suyuna para aldı.

Seni görmez sanırsın, en büyük şahit sende;

Haddini bil, hizalan, canını bul sen tende.