Kendime Hicvim

Yasakları çiğnedim, göründü şeytan yüzü.

Günahlarım; çağıran gecenin açan yüzü.

Ateşiyle oynarken yüzümde nilüferler,

Bedenime yapıştı çamurdan gri kolyeler...

Hayırsız sabahların şafağına uyandım.

Postallarım çiğnedi toprak ana bana küstü.

Sevap günah ikiz kardeş;

bir küser,

bir barışır.

Nedamet zırhıyla

çözülen bir muamma.

Ecirden başakları biçerken nazlı nazlı,

İçimde doğan ürperti şeytanımı yıktı.

Olgunluğun adı

günahın verdiği tat mı?

Pişmanım, pişman oldum; gözet bunu, ey kadı.

Cesedimle yürürse bu amansız cadı,

ne bir cemal kalır ne de bir yüzün adı.

Cennet ile cehennem,

günah, dediğin sevap

görünür elbet bir gün

aynandaki hicap.

Olgunluk adın ise felce uğrayan dumur

Dağılmasın elbette sana değen bu uğur.

Kendime hicvim olsun, geçemedin nefsinden

Ummanı arzulayan nefessiz nefesinden

Günahla doğan sevap, nefis tutma gönül ahbap

Nefsinden geçemedin Ummanı arzularsın.