Yok Sayın Gitsin

YOK SAYIN GİTSİN

Gecelerimin suskunluğunda ben

Ne düşler kurarım kimse bilemez

Gözyaşına doyduğu anda gecemin

Bulutlara Nirvana’ya çıkarım ben

Nirvana’ya kurdum gönül tahtımı

--

Gecenin mehtabı kucakladığı anda

Gökyüzünde yıldızlar serpildiğinde

Rüzgârın geceme ruh üflediğinde

Efkârımı rüzgârında savururum ben

Gönül tahtımı ben efkârıma kurdum

--

Dünya döner durur kendi halince

Kim ne haldedir bilinçsiz döngüsünde

Dünya dönerken baş döner sarhoşça

Kadehler boşa kalkar kimin şerefine

Şerefime kurdum ben gönül tahtımı

--

Hazan mevsimi sararır yapraklar

Dalına veda bırakır rüzgârın yelinde

Yok sayın beni gidiyorum der gibi

İlkbaharda merhaba vaktine kadar

Gönül tahtımı vaktine kurdum ben

--

Fani dünyanın kavanoz diplerinde

Çetrefilli hayatımın hipnozlarında

Mutluluğun hüsranın tadımlığında

Dip boyu yollar yürüdüm yoruldum

Gönül tahtımı ben diplere kurdum

--

Hazan mevsimiydi hayatım benim

Mevsimler arasında yolculuk yaptım

İsmi-cismi bilinmez taşlara çarptım

Taş dikin şu başıma yok sayın beni

Taşlara kurdum gönül tahtımı ben

--