Tetikçi Umutlarım

Bağışladım ruhumu zamansız hudutlara,

Doğmamış dünyaların sancısını çekerim

Gölgesi düş-mez oldu yıldızların sulara

Güneşi kanatarak doğan bir şafağım,

Gün-eşime yanarım

Kör bir ressam çiziyor ışıksız geceleri

Sırlı bir ayna tuttum, kim görecek saklımı?

Benliğin sofrasında şarap ettim aklımı

Kadehimde çırpınır çaresiz martı sesim

Kan-a-dı-ma susarım

Aklımın şakaklara vuran her vuruşunda,

Damla damla eriyen buzullar gibi aklım,

Bir sırrım var içimde, asırlardır yasaklım

Nabzımda atar durur benliği yitik atışlarım

Ben-de değilim

Yeryüzünde sürgün yiyen bir kentim

Demirci örsünde dövülürken kainat,

Kendi karanlığının ateşini eken beşerim

​Umutları astığım intihar meleklerim

Hangi yıldıza uzansa boynundan kırılıyor.

Ben ki yeryüzünde sürgün yiyen bir kentim,

Sokaklarımda her gün binlerce umut vuruluyor.

Sıksa da urganı TETİKÇİ UMUTLARIM

Maviye aç-ılan yeşil bir ummanım