İnsan Uzun Bir Zaman Gelip Geçirdi

İnsan, uzun bir zaman gelip geçirdi.

Bir şeyi fark eden de değildi.

O sabah, henüz dokunulmamış bir sabahtı.

Tüm sabahlar gibi.

Arzda yürüyordu isimsiz insan.

Ne niyeti vardı ne sözü.

Sadece akıyordu zaman,

Asırlık bir koku doldu içine.

Duman duman...
Havada yaprak buğusu duyuldu.

En eski çağlardan kalan

Eşikte asılı kaldı ruhu

O kokan;

Havada titreyen görünmez ferman.

Serin toprak fısıldadı:

“Acele etme.

Edeple yürü,

ey insan!”

O uyduğun on iki imam...

Senin için kuruldu bu meydan.

Gölge çökerken değil,

ışık susarken kurulur dîvan.

Rahle üstünde bekleyen koca çınarın

her yaprağı zaten Kur’ân,

diye yankılandı cihan...

Dalı göğe uzanan,

kökü yerde sabit duran çınar,

sırrını açtı isimsiz insana.

Bu sefer bildiği harflerle

okumadı insan.

“Düşün,”

dedi çınar.

“Bin yıldır bekliyor muydu

köklerime akan bu su

karanlıkta sessizce?

Yoksa tüm köklere sevk eden mi var

her zerreyi?

Ezelden beri hiç durmadan,

arzın derininde,

ismini bilip hiç görmediğin

o gizli ırmaklar...

En eski ahit,

ezelden ebede yapılmış olan...

Oku, ey insan,

Oku...

Tüm kökler ile su kucaklaşıyor

hiç durmadan...

Ve hiç durmayacak olan...

En eski zamanlardan beri,

kimse görmeden.

Bu kadim bir aşk.”

Göğsünün ortasında

incecik bir meltem hissetti insan.

O duyduğun ince meltem, ey insan,

Bilâl’in okuduğu ilk ezan...

Kilit, sessizce yuvasına oturdu

tam o an.

Göklerin ve yerin sahibi bu konuşan;

Hem de ikisi arasındakilerin.

Ve toprağın. Içindekiler ortaya çıktığında, 

İnsan dedi ki, bu olanlar nedir?

Omuzlarından süzüldü toprağa

o ağır ben yükü.

Ne isteme kaldı artık

Ne itiraz...

Kalbi, çınarın damarlarında sanki

bütün âlemle birden attı...

Tek kalp oldu, tek zaman...

Bakıp dururken

geçti içinden yıldırım,

arzı sarsan.

O an öldü beşer,

doğdu İnsan...

Gözden gelen o temiz yaş

yolu bildi.

Toprağa düştü;

çünkü köklerden yükselir

o kadim kervan...

Kimsenin çağırmadığı o sabah,

derinden gelen davete yürüdü

isimsiz insan...

İnsan, uzun bir zaman gelip geçirdi...

Bir şeyi fark eden de değildi...