Cinnet

Yaraya bastırma zamanın elleri tuzlu

Yazıklar olsun ömrüm sana

Hayattan önce getiremedin ölümü bana

Alkol kokusu geliyor hala terimden

Edepsizlikten cilveli kadınların elleri 

Karımın üç-beş bileziği, boynu bükük korkudan

Son sattığım eşya oğlumun motoru

Bak şimdi ellerime mutluluğum kül oldu

Yarınlarım kayıp, tükür yüzüme

Keşke demek neye yarar

Şimdi baktığım bu demirli pencere mezar

Dışarıda yürüyen adımlar bahçelere dolar

Üşüyorum, duvar dibinde gölgem

Sesimi duymuyor musun gardiyan

Allah aşkına yok mu gelen soran

Kaçmak, nasıl kaçamadım o cehennemden

Masaya yok param,  ceketim bitpazarından

Utana sıkıla çekilecektim oyundan

Yanda oturuyordu

Gözleri karaydı, dudakları kalın

Omuzları genişti, sesi çıyan

"Karın", dedi, karın!

Kumarhanenin kapısıydı birden üzerime yürüyen

Gözlerim kırmızıymış sesim titrek

Öfkem fırlamış dilimden nasıl koptu kıyamet

Elim bıçağa uzanırken, cinnet

Derme çatma çatı altında Emine'm bekler kapıda

Yılmadı adam edemedi hayatı yıllarca

Silah elimde ateş sıçramış yüreğime

Kana aç hayvanlar gibi yürüdüm üzerine

Oğlum ağlıyordu, ellerim kocaman

Karım yalvarıyordu, "yapma Osman!"

Osman !

Sıra sıra yürüyor tabutlar duyulmaz ağıt

Mezarlıkta açmış lalen

Kabuslar düştü kapına sırt ver, dayan

Nasıl / Dayanılır Osman