Aşk Ölmez

Aşk Ölmez, Öldürür Ölümü

Aşk ölmez, öldürür ölümü,

Zaman unuturken gidenleri,

Aşk, ezelden ebedi kılar ömrünü.

​Ne fırtınalar söndürür o kutsal közü,

Ne karanlık-lar yutabilir içindeki gün-yüzünü

Ne saraylar sultan eskiten tahtlar anda kalır

Ne hanlar handa, ne canlar canda kalır

Toprak doysa da ölüme, ruha kefen biçemez,

Azrail ölüm-lü seçer sendeler aşktan geçemez.

Aşkın kadehini sunar, ezelden beri saki.

Sevda dediğin, gizdir kalbinde kadim ayeti

Aşk Ölmez, yüreğinde taşır kıyameti

Toprak örtemez sevdanın dirilten sesini

Sessizce yürürken kıyametine,

hangi mezar susturabilir ki adını,

Bir çift göz düşmüşse kalbinin emanetine.

Ne yollar ayırabilir yazılmış kaderi,

Ne de inkâr edebilir aşk, ruhundaki seferi.​

Kıyamet kopsa içinde, dağlar taşlar ezilse,

Yedi kat alem gözlerinde, inci gibi dizilse,

Korkma, Aşk ölmez, uğramaz zevale

Ölüm bile baş eğer, bu muazzam kemale.

Ve aşk, yalnız bir kalbin yangını değildir

Bir isim düşmüşse ruhunun derin kuyularına,

Bir dua gibi yükselirken sevda, semaya

Hiçbir unutuluş gömemez onu karanlığa.

Ne gurbet tüketebilir kalbin kadim izini,

Ne de ayrılık silebilir ruhundaki denizi.

Ey gönül, sakla içinde o ezel bahçelerini,

Ruh, sevdiğine yürür sessiz bir sonsuzluk gibi