Hiçlikte Kefensiz Hürriyet

Hiçlikte Kefensiz Hürriyet

Kimse değilim

Hiç kimse de kaybetmedim kendimi

Kimliksiz aidiyettir

Hiçlikte kefensiz Hürriyet için ebediyet

Hiç kimse de kaybetmedim kendimi

Her kimsen, kimsesi yoktur sen gibi

Adını koyamadığım bütün sürgünler

Benliğimi değil, suretlerimi tüketti

Birer birer dökülürken yüzümden düşen suretler

Zamana yenik, gölgesine esir siyah beyaz resimler

Toprak tanısın, gökyüzü-me yağsın yeter

Hiçlikten gelen Her kimse hiçliğe gider

Elbet Yıkılır, topraktan örme, sûret-i saraylar

Suretini yitiren Aslına rücu eder

Ne bir hesap kalır Senden geriye,

Ne de ödenecek bir diyet,

Hiçliğinde o kefensiz, o sonsuz hürriyet.

Hükmünü yitirdi artık bütün kimlikler;

Hiçlikte kefensiz Hürriyet için ebediyet