Çok Şey Değişti İnan

Çok şey değişti inan, 

kokun bile uzaklaştı hafızamdan.

Ama o buruk tat var ya, 

hani her nefes aldığımda boğazıma takılan...

İşte o hiç gitmedi.

Seni unutmak, 

kendimi yok etmek gibi bir şey…

Ben kendimden vazgeçtim de, 

senden vazgeçemedim…

Dökülsün kağıda yüreğin yükü,

Mademki yarım kalan bir sızı var içimde;

Öfkeyle sarmalanmış, 

gururla bilenmiş 

teslim olmuş o sevdaya .

Gözlerimin ardında büyüttüğüm ,

o eski aşık öldü bilesin.

Şimdi adının geçtiği her sokakta 

Adımlarımı daha sert atıyorum.

Eski bir alışkanlık değil bu, 

yeni bir direnç belki de.

Seni sevmek; 

bir uçurumun kenarında ,

rüzgara karşı durmak gibi artık.

Düşeceğimi bile bile, 

çekmiyorum ayağımı o tekinsiz boşluktan.

Fotoğraflarına bakmıyorum diyorsam inanma… 

bakıyorum…

Ama eskisi gibi gülümseyerek değil, 

kaşlarımı çatarak.

Sanki hesap sorar gibi, 

sanki "Neden?" der gibi bakıyorum yüzüne.

Sana verecek bir parça hoşgörüm kalmadı belki,

Ama senden vazgeçecek 

bir zerre hevesim de yok halâ.

Arkadaşlar soruyor bazen, 

adın geçince sarsılıyorum.

Hemen, yalandan bir kahkaha patlatıyorum.

"Geçti" diyorum, 

"O defter kapandı çoktan."

Oysa bilmezler; 

ben o defterin sayfalarını yırtıp yırtıp 

Yeniden senin adınla dolduruyorum,

her gece.

Öfkemin altında yatan o çaresizlikten 

utandığım oluyor.

Sana bağırmak, seni incitmek istiyorum bazen.

Canın yansın ki 

bilesin içimdeki bu yangının harını.

Seni kırmaktan korkan o eski ben yok artık karşında;

Kendi elleriyle kıran, 

kırdıkça daha çok tutkuyla bağlanan biri var.

Geceleri gökyüzüne bakarken yıldızları değil,

Söz verip de tutmadığın 

o yalancı hayalleri sayıyorum.

Sitemim sana değil belki de, 

seni hâlâ bu kadar çok tutan kalbime.

Hani bir insan hem celladını ,

hem sığınağını aynı kişi beller ya,

İşte öyle çelişkili , 

öyle berbat bir hal benimkisi.

Bazen hiç umulmadık bir şarkı çalıyor,

Çay bardağındaki o son yudum gibi soğuyor içim.

Aklıma düşüşün bir kurşun gibi ağır, 

bir bıçak gibi keskin.

Sustuğum yerlerden kanıyorum 

ama silemiyorum dökülenleri;

Bırakıyorum,

izin kalsın bu aşktan geriye.

Şimdi hangi iklimde, 

kimin gölgesinde yürüyorsan yürü,

Bil ki bir yerde seni sitemle, kırgınlıkla 

ama deli gibi seven biri var.

Sana kızgınım, 

sana kırgınım, 

sana dargınım...

Ama ne yapayım;

Ben hâlâ seni seviyorum, 

hem de eskisininkinden çok daha,

can pahasına.

Candan çok.

redfer