Doksan Dokuz Mühür 2

Gözünü boyar yabancı, daldığın bir pembe hülya,

Kendi yurdunda garipsin, silkin artık ey Antalya!

Yamaçların sarp, firak; coğrafyan elbette çetin,

Doğana, tarihine yok edene yol verme Artvin!

İncir sineği zeytine aşılar Menderes çayın,

Zalim kanıp da içemez; aşın, milli şuur Aydın!

Düşman sızmışken içeri, yakışır mı olmak esir,

Diren Kuva-yi Milliye Şehri, yiğit Balıkesir!

Edebali’den bir nefes, çeksin genç, ihtiyar, çocuk

Söğüt’te atıldı maya, yoğruldun piş ey Bilecik!

Bin yıldan beri akan her damla, olmuşken koca göl,

Fitne çamurunu arıt, ayrık gayrık mı var Bingöl!

Vatan sevgisi imandan; her amelin kalsın halis,

Beş minaren şahit olsun, sabrın sarsılmasın Bitlis!

Mertliğin harman yerine, namertlerin düşmez yolu,

Beylere de selam olsun, yeniden destan yaz Bolu!

Vekilliği Akif’tendir, sönmeyen şafaklardan nur,

’Korkma’yanların üstüne düşüp de yayılır Burdur!

Devam edecek...

Mesut Tütüncüler / DENİZLİ

Kalem, hüküm vermek için değil; millete kendi sesini yeniden işittirmek için tutulmuştur. Mühür vuruldu.

Şiir, epik, Satirik ve Didaktik türde, 8/8=16 hece ölçüsüne sadık kalmaya çalışılarak 9x11=99 beyitten meydana gelmiş olup, tüm şehirlerimize yer verilmiştir...