Kardelen

Şiirler, şarkılar tükenir,

Diner düş kırıklıkları.

Bilenir yaşam, yeniden filizlenir.

Biteviye hayaller doğar,

Rüyalardan uzun senfonisi.

Kapı önüne düşen bir gül, yıllar

Kimin elinden düştüğü belirsiz.

Yollarına pusu kurmuş zaman,

Zamansız heyecanların

Başını okşayan sızılar...

Soyut bir bahçede açan

Karanfili derleyen

Ümitli bahçıvan, insan.

Ya da bir göl kenarınca nergis,

Yamaçta açan zambak...

Kardelenler açsın diye 

Bekleyen bir başka zamanda,

Bir Hızır ile İlyas insan.