İki Kırık Cam Parçası

Sokak lambasının altında duran iki gölgenin birleştiği değil, birbirini kestiği bir geceydi. Şehrin en dışındaki çamurlu varoş sokaklarında büyüyenlerin tekinsizliği vardı ikisinde de. Yusuf ve Leyla, aşk dedikleri o ılık duyguya hiç temas etmemişlerdi; onların bildiği tek şey, içlerinde bitmek bilmeyen o karanlık cızırtıyı, o cehennemi bastırma hırsıydı.

Yıllarca kaç kalbin üzerinden geçip gitmişlerdi sayısızca. Başkalarının evlerini yakıp ısınmışlar, ağlayanların çığlıklarında kendi güçsüzlüklerini örtmüşlerdi. Tutundukları her insan, buz kovasına atılmış bir kor parçası gibi cızırdayıp sönmüştü. Ta ki o tekinsiz gecede bir aynanın iki yarısı gibi karşılaşana kadar.

Yusuf, Leyla’nın gözlerine baktığında bir sevgi görmedi; tıpkı kendi yüzü gibi solgun, çamurla lekelenmiş bir ayna buldu orada. Yalanları aynı dili konuşuyordu. İkisi de dinlemeyi bilmiyordu, sadece anlatıyorlardı. Hangisi diğerini en zayıf anında vuracak, kim bu garip savaştan önce kaçacaktı? Birbirlerini sevmeye değil, tüketmeye yeminli iki berduştular.

Fakat hesaplayamadıkları bir şey oldu.

Aynı masumiyetleri çiğneyen, aynı nefretle bilenen o iki kanlı el birbirine temas ettiğinde, parça parça olan cam kırıkları avuçlarını kanattı. Bu kan birbirine karıştı. Yusuf’un ruhunun yarısı Leyla’da, Leyla’nın yüzünün hüzünlü yarısı Yusuf’un gecesinde kaldı. Ne kadar kaçmaya çalışsalar da gittiği hiçbir ev onları içeri almadı, sığındıkları her liman sahteliğin soğuğuyla kapılarını kapattı. Dünyadan ötelendiler; zaman parçalandı ve ufuk her akşam kızıla boyanarak üstlerine çöktü.

Sonunda, kaçacak bir yerin, sığınacak bir kılıfın kalmadığı o noksanlık anında Yusuf elini uzattı. Parke taşlarının soğuduğu, şafağın ilk beyazlığının geceye karıştığı o saatte seslendi Leyla’ya:

"Sığınacak hiçbir liman kalmadıysa geride, yokluğumu varlığına kat. Gel evime. Birbirimizi tamamlamaktan başka çaremiz yok."

İki kırık cam parçası, batacağını bile bile bir araya geldi. Tamamlanmak için değil belki, ama aynı yoklukta beraber eksilmek için.

İlyas Kaplan Redfer