Mutluluk Diye Bir Şey Yok Kendimden Biliyorum

Ey zavallı insanoğlu...

Sana bugün hayatın en büyük sırrını açıklayacağım.

Mutluluk diye bir şey yok.

Kendimden biliyorum. 😂

Olsaydı mutlaka bir yerlerde karşılaşırdık. Aynı şehirde yaşıyoruz sonuçta. Ben Ankara'dayım, mutluluk nerede bilmiyorum. 

İnsan küçükken çok daha kolay mutlu oluyor.

Çikolata veriyorsun, mutlu.

Oyuncak veriyorsun, mutlu.

Biraz büyüyorsun.

Çikolatanın kalorisi var.

Oyuncağın taksidi var.

Mutluluğun da geçmişten gelen travması.

Sonra yetişkin oluyorsun ve mutluluğun tanımı değişiyor.

Mesela sabah uyandığında telefonunda kötü bir haber yoksa mutlusun.

Kahveni içerken kimse senden bir şey istemiyorsa... İşte o artık lüks.

İnsan büyüdükçe beklentilerini küçültüyor.

Eskiden “Hayallerimin aşkını bulayım,” diyorsun.

Sonra “Beni üzmesin yeter,” diyorsun.

Bir süre sonra çıtayı iyice indiriyorsun:

“İnsan olsun.”

Bak. 

Bütün romantizm burada öldü.

Bir de aşk var.

Aşkı anlatanlara bakıyorum, herkes çok mutlu.

“Onunla her şey güzel.”

Tabii güzel.

İlişkinin Instagram'a konulan kısmı güzel.

Kimse gece üçte “Sen beni gerçekten seviyor musun?” diye başlayan konuşmanın ikinci saatini paylaşmıyor.

Paylaşsa zaten ilişki değil, kamuoyu açıklaması olur.

Ben aşka karşı değilim.

Aşk güzel şey.

İnsanı aptallaştırıyor.

Bunun da ayrı bir güzelliği var.

Normalde markete giderken üç lirayı hesaplayan insan, âşık olunca karşı tarafın “Canım sıkkın,” demesiyle kilometrelerce yol gidiyor.

Ekonomik kriz var ama aşkın lojistiği maşallah kusursuz.

İnsan bazen kendi aklıyla kavga ediyor.

Üstelik çoğu zaman aklı kazanıyor.

Kalp zaten toplantıya katılmıyor.

Bir de “Zaman her şeyi iyileştirir,” diyorlar.

Kim söylüyor bunu bilmiyorum.

Zaman benim bazı şeylerimi iyileştirmedi.

Sadece üstünü örttü.

Çünkü zaman doktor değil.

Zaman, “Bunu da dolaba kaldırayım, lazım olursa sonra bakarız,” diyen bir anne gibi.

Ama yine de mutluluk diye bir şey yok.

Varsa da benim adresi bulamamış.

Belki yanlış zile bastı.

Belki ben evde yoktum.

Belki de mutluluk denen arkadaş da beni görünce:

“Bu kızın başına yeterince şey gelmiş, ben sonra geleyim,” deyip kaçtı.

Canı sağ olsun.

Ben zaten kahveyi koydum.

Mutluluk gelmese de olur.

Kahve soğumasın yeter.

Çünkü insanın hayatta bazı prensipleri olmalı.

Mesela mutlu olamıyorsan bile...

En azından kahveni sıcak iç.