Sevmek mi Sevilmek mi

Eski eşiyle yeni bir hayat düzeni kurmak için görüşüyordu o gün telefonda..

Bir anda kendi odasının bulunduğu kapının önünden gelen seslerle irkildi Nejla..

Ani bir reflkesle fırladı yerinden ve telefonu müsaade alamadan kapatmak zorunda kaldı.

Kızı rahatsızlanmıştı ve elindeki eşyalar bir bir yere düşüyordu,düşmenin şiddetiyle yere çarpan nesnelerin ürkütücü sesini partnerinin duymasını istemedi Nejla..

Hemen ilk yardımda bulundu,evde çıkan arbede görünümlü dağınıklığı ve kendisini toparladı ve sonra mesaj attı Erhan'a..

"Çok özür diliyorum,sana telefonu kapatmak zorundayım bile diyemedim ama anlattığımda bana hak vereceksin"

Gelen cevap partnerinin oldukça kırgın olduğunu gösteren bir cümle içeriyordu..

Tekrar gönül alma çabasına girdi Nejla "Sen kırıldin bana ama inan anlattığımda hak vereceksin,yarın müsait olursak araşalım"

"Boş ver takma kafanı,ben şimdi uyuyorum, görüşürüz" diye gelen mesaj bir nebze rahatlamıştı Nejla'nın içini.

O gece hem evde yaşananlarin sıkıntısı,hem de Erhan'a yaptığı ayıbı düşünürken uyuyakalmis ve aynı dusuncelerle de gecenin bir nir yarısı uyanmıştı Nejla..

Biraz dua edip yatmak üzereyken saate baktı,İstanbul'da imsak girmişti,sonra aklına yurtdışında olan eski eş geldi,ülkenin ezan saatlerine baktı ve onu sabah namazına uyandırmak için bir saat daha beklemeye karar verdi.

Vakit geldi çattı,Nejla Erhan'ı uyandıramadı..

Bir mesaj atıp belki döner diye cevap beklerken telefonunudaki bildirimleri gözden geçirdi ve bir sürü arama ve mesajı ancak o zmaan farketti.

Annem,kardeşim,Veli Bülent yazıyordu aramalarda ve tabiki de mesajlarda.

Mesajlara baktı,anormal bir şey yoktu ama aramalar olması gerekenden çoktu.

Mesajları okuyunca anladı Nejla,aslında kendince anormal bir şeyler olmadığını düşündüğü halde onların anormal bir şeyler olduğunu düşündüğünü ...

Partneri Erhan gibi yurtdışında olan aile ve Bülent onu merak etmişti..

Çünkü günün geceye çalmadan önceki vakitlerinde kızının rahatsizlanmasiyla iletişimi önce Erhan ile koparan Nejla,sonrasında hiç bir aramayı duymamış ,mesajı görmemişti ve bu durum asla böyle şeyler yapmayan Nejla'nın başına kötü bir şey mi geldi korkusu yaratmıştı ailesinde ve tabiki de yıllardır onu tanıyan Bülent'de..

Tam dokuz yıl önce, özel ders vermeye henüz karar verdiğinde, Türkiye 'ye tatile gelen Bülent'in oğlunun Türkçe öğretmenliğini yapmak için tanışmıştı Nejla komşu çocuğu Bülent ile..

Bülent Nejla'ya aşık olmuş ,uygun bir zamanda da açılmıştı Nejla'ya..

Nejla bu aşka red cevabı vermesiyle birlikte öğretmenlik yapmaktan da vazgeçmişti Bülent'e Umut vermemek için; çünkü her ne kadar da online ders verecek olsa da, çocuğun durumuyla ilgili iletişim kurmak zorunda kalacaktı Nejla Bülent ile

Buna rağmen Bülent, yılda bir defa da olsa Nejla'yı bir bahane ile arayıp nabzını yoklamaktan hiç bir zaman vazgeçmemişti.

Nejla her seferinde red cevabı veriyor,Bülent ise her seferinde kalbine yenik düşüyordu.

O gün de bunlardan bir tanesi idi..

Ama Nejla'ya ulaşamayınca mesaj attı,mesaja günün öğlen sonundan akşama kadar dönüş alamayınca tekrar aradı,tekrar aradığında ulaşamayınca Nejla'nın annesini aradı,annesinin bilgi sahibi olmadığını öğrenince Kız kardeşini aradı ve el memleketlerinde, eli kolu bağlı öylece Nejla'dan gelecek bir iyi haberi bekledi Bülent ve Aile..

Gecenin henüz sabaha dönen saatleri olduğu için sabahı bekledi Nejla, kimseyi rahatsız etmemek için.

Sabah olunca o kimseye mesaj atmadan ona gelen mesaj kırdı kolunu kanadını!

Mesajda bitti yazıyordu!

Nejla

-Anlamadim..?

Erhan

-Bitti diyorum,nesini anlamadin bunun?

Nejla

-Simdi bu mesajı siliyorum Erhan;çünkü çocukların görmesini istemiyorum,sen de sil lütfen,bu meseleyi Türkiye 'ye geldiğinde yüz yüze konuşalım olur mu?

Erhan

-Ben sana dair her şeyi sildim merak etme, Türkiye'ye de gelmiyorum.

Bu diyaloğun ardından ondan haber bekleyen insanların olduğunu hatırlayıp teker teker onlara dönmek üzere Erhan'la iki cümle ile vedalaştı Nejla.

Biz tutmuş bedenine ve yavaşlayan kalbine yenik düşmek istemiyordu!

Öyle ya,kendisini bu duruma düşrürmekten korkmayacak kadar önemsemeyen bir adam vardı karşısında,o da kendi kendisinin doktoru olmayı yeyledi,hem de hayatına dair bir karar alarak..

Her ne kadar görünüşte bir anlık karar gibi görünse de,aslında dokuz yıllık bir tecrübenin birikimi ile alınmış bir karardı bu.

Bir tarafta onu hiç önemsemeyen,onun ilgisine karşı;yer,zaman,mekân tanımaksızın yüreğini yerle yeksan eden bir adam vardı,diğer tarafta ise ondan bir kaç saat haber alamyınca ortalığı yeele yeksan edecek kadar onu önemseyen bir adam..

Hem de yillardir aldığı red cevaplarına rağmen onu bekleyen,özleyen, gözleyen bir adam..

Bu durum,sevmek mi,sevilmek mi sorusunu akıllara getiriyordu.

Her ikisi de diyenlere göreydi Bülent;oldukça zeki,fazlaca yakışıklı,Allah korkusu olan,dini vecibelerini ihmal etmeyen,tahsilli ve kendi halinde ekonomik özgürlüğe sahip birisi idi ve neden böyle birisini sevmek zor olsundu ki?

Önce şu soruyu sordu kendisine? 

Daha önce onu sevmeyi hiç denemiş miydi Nejla?

Cevabı hayır olunca tabiri caizse, ona ilk defa alıcı gözüyle baktiı Nejla..

Sonra tek tek ona gelen mesajlara döndü.

Annesine;anneciğim günaydın,dün beni merak etmişsiniz,küçük bir sorun yaşadık evde ama şu an hepimiz iyiyiz,uyandığında seni arayacağım;

Kızkardeşine;canım günaydın,dün beni merak etmişsiniz,evde küçük bir sorun yaşadık ama şu an hepimiz iyiyiz,uyandığında seni arayacağım diye mesaj attıktan sonra sıra Bülent 'e gelmişti.

Bülent'e

Günaydın..

Biliyorum,şimdi nereden çıktı bu diye şaşıracaksın,evet,bu güven dolu sözleri yıllardır evlilik teklifini redettiğim sana sarfettigime ben de inanamıyorum ama ben düşündüm de diye baslamayacagim söze;çünkü ben düşünmedim,ben karar verdim,eğer her yıl gunceleldigin evlilik teklifin hâlâ geçerliyse ,ben de bu yolda seni tanımak için hazırım ve teklifine şimdiden EVET diyorum,sen de geçerli ya da geçersiz demek için beni ara lütfen..❤️😍🌹

Havva Kaya 

Başakşehir/İstanbul