Kafe Açma Teşebbüsleri

Bende de ara sıra ortaya çıkan bir kafe açma fikri var.

“Fikir” diyorum özellikle.

Çünkü bunun gerçekleşme ihtimaliyle benim Mars'a taşınma ihtimalim arasında bir fark yok 😂

Ama insanın aklına geliyor işte.

Bir gün kahvemi içerken: “Acaba deniz kenarında küçük bir kafe açsam nasıl olur?” diye düşünüyorum.

Sonra beynim hiç beklemeden dekorasyona başlıyor.

Küçük bir yer olacak.

Çok küçük değil ama büyük de değil.

İki üç masa, birkaç kitap,pencerede çiçekler

Dışarıda deniz.

Ben de sabah kapının önünde kahvemi içeceğim.

Burası önemli.

Çünkü Ankara'da sabah kapının önüne çıkıp kahve içince manzara olarak genellikle park etmiş bir araba, çöp konteyneri ve hayatından bezmiş  güvercin ikilisiyle karşılaşıyorsun. 😂

O yüzden hayalimde deniz var

Çünkü Ankara'dan kaçacaksam bunun hakkını vermem lazım.

Bu, Ankara'da otururken zihinsel olarak kısa süreliğine başka bir hayata gidip gelme yöntemi.

Kafeyi açmıyorum.

Muhtemelen açmayacağım da.

Ama hayalini kurmak güzel.

Çünkü bazı fikirler gerçekleşmek için gelmiyor.

Sadece insanın kafasının içinde küçük bir pencere açıp:

“Bak, başka bir hayat da mümkün.” diyor.

Sonra pencereyi kapatıp Ankara'ya geri bırakıyor.

Benim pencerenin manzarası ise nedense hep deniz.

Demek ki bilinçaltım bile Ankara'dan çıkış bileti arıyor. 😂