Ahlak Dersi Verenlerin Yoklama Kağıdı

Bazı insanlar ahlakı çok sever.

Özellikle başkalarının ahlakını.

Kendi hayatına gelince müfredat değişir ama başkasının hayatında nedense Millî Eğitim Bakanlığı gibi dolaşırlar.

Kim ne giymiş, kim kiminle görüşmüş, kim ne söylemiş, kim boşanmış, kim yeniden evlenmiş, kim gece dışarı çıkmış...

Hepsinin yoklamasını alırlar.

“Ben olsam asla yapmam.”

Bu cümleyi duyduğunuz anda dikkatli olun.

Çünkü birazdan size kendi hayatının kusursuzluk belgesini sunacak bir insanla karşı karşıyasınızdır.

Oysa insanın kendi hayatına bakınca bazen yoklama kağıdında adı bile bulunmaz.

Başkalarına dürüstlük dersi verirken kendi hayatında üç farklı versiyonu vardır.

Başkalarına sadakat anlatırken kendi telefonunun ekranını ters çevirir.

Başkalarına saygıdan söz ederken çalışanına insan değil, eşya muamelesi yapar.

Başkalarının hatalarını anlatırken sesi yükselir.

Kendi hatası sorulunca sesi kısılır.

Kendisine avantaj sağladığı sürece vardır.

İşine gelmediğinde ortadan kaybolur.

Daha komiği de şu:

Bu insanlar kendilerini genellikle “çok dürüst” diye tanımlar.

Dürüst insan kendini bu kadar anlatmak zorunda kalmaz.

Çünkü dürüstlük reklam değildir.

Bir davranış biçimidir.

Sessizdir. Gösterişsizdir.

Ve çoğu zaman kimse bakmıyorken ortaya çıkar.

Asıl yoklama da tam orada alınır zaten.

Kimse görmüyorken ne yaptın?

Sana hiçbir faydası olmayacak birine nasıl davrandın?

Hakkında konuşamayacak birinin arkasından ne söyledin?

Güçsüz gördüğün insana nasıl davrandın?

Kimsenin bilmeyeceğini düşündüğün zaman ne yaptın?

İşte insanın gerçek karnesi orada çıkar.

Başkalarının hayatına ahlak cetveliyle girenlerin çoğu, kendi defterinin kenarlarını silmekle meşguldür.

Birinin hayatını eleştirmek kolaydır.

Çünkü başkasının hayatında hâkim olmak bedavadır.

Kendi hayatında sanık sandalyesine oturmak ise biraz cesaret ister.

Başkalarına verdiğiniz ahlak dersinin kaçını kendi hayatınızda geçtiniz?

Çünkü bazı insanların yoklama kağıdı kalabalıktır.

İsimleri vardır.

İmzaları vardır.

Hatta kırmızı kalemle verdikleri notlar bile vardır.

Ama kendi isimlerinin karşısında tek bir kelime yazar:

Devamsız.