Çığlıkların Efendisi

Hiç yaşanmamış bir anı gibi

Yazmadığım defteri nasıl yakayım?

Bir an bile değildin ki

Nasıl sileyim bıraktığın izi?

​"Unut beni" diyorsun,

Sanki daha önce hatırlamışım gibi

Oysa sen bende öylece susuyorsun

İnsan, ancak var olanı unutur

seni unutsam, kim kalır aklımda?

Düşünsene, var olmayan bir şeye yas tutmak;

Kanamayan bir yarayı her gün sarmak gibi

Seni sevmek, kendi kendini unutmak

Ve hiç yoktan bir cehenneme varmak gibi

​Nasıl bir yokluksun ki her yere sığıyorsun?

Dolduramadığım o boşluğun ta kendisi

Benim bittiğim yerde sen nasıl doğuyorsun?

Susturamadığım, çığlıkların efendisi

​Sustuğun yerlerden başlıyor felaketim

Konuşsan belki bu kadar yıkılmazdım

Sen benim en masum, en ağır cinayetim,

Öldürmesen inan ki hiç darılmazdım

Saat kaç sularında öldün bende?

Hiç doğmadığın bir günün şafağında mı?

Hiç tutmadığım ellerinin sıcağında mı?