Her Şeyin Bir Sonu Var Özellikle Sabır Taşının

İnsan sabırlı bir varlık.

En azından öyle diyorlar.

Bence bunu söyleyen insan hiç akraba ziyaretine gitmemiş.

Çünkü sabır dediğimiz şey, insanın doğuştan sahip olduğu sınırsız bir erdem değil. Daha çok, toplum içinde insanlarla daha fazla uğraşmamak için geliştirdiğimiz bir güvenlik sistemi.

Mesela biri sana üçüncü kez aynı şeyi anlatıyorsa hâlâ dinliyorsun.

Neden?

Çünkü medeni bir insansın.

İçinden geçenle dışarıdan verdiğin tepki arasında yedi katlı bir apartman var.

Dışarıdan: “Evet, anladım.”

İçeriden: Gün yüzüne çıkmamış küfürler ürüyor içimde  😂

Ama susuyorsun.

Çünkü insan ilişkileri biraz da budur.

Karşındaki insanın anlattığı hikâyeyi daha önce dinlemiş gibi yaparsın.

O da senin onu ilk kez duyuyormuşsun gibi yaptığını fark etmemiş gibi yapar.

Hepimiz birbirimizi kandırıyoruz.

Ne güzel toplum.

Bir de insanların “Ben açık sözlüyüm” diyenleri var.

Bunlar özellikle tehlikeli.

Çünkü “Ben açık sözlüyüm” cümlesinden sonra genellikle kimsenin istemediği bir gerçek geliyor.

“Ben açık sözlüyüm ama…”

“Hayır. Sen açık sözlü değilsin. Sen düşünceyi süzgeçten geçirmeden piyasaya sürüyorsun.”

Arada fark var.

Bir insan sana “Bir şey söyleyeceğim ama yanlış anlama” diyorsa zaten yanlış anlayacağın kesin.

Çünkü doğru anlaşılacak bir şeyin önüne niye uyarı koyasın?

“Yanlış anlama.”

İnsan beyni: Demek ki yanlış anlamam gerekiyor.

Sonra bir de “Ben senin iyiliğini düşünüyorum” cümlesi var.

Bu da ayrı bir tehdit.

Çünkü insanın iyiliğini düşünen kişi genellikle senin istemediğin bir konuda fikrini söylemek üzeredir.

Ve nedense fikrini sormamışsındır.

Ama o hazırdır.

Sen hazır değilsindir.

Hayat zaten yeterince zor.

Bir de insanların ücretsiz danışmanlık hizmeti vermesiyle uğraşıyoruz.

Sabır taşı burada devreye giriyor.

Önce susuyorsun.

Sonra gülümsüyorsun.

Sonra başını sallıyorsun.

Sabır dediğimiz şey de böyle tükeniyor işte.

Bir büyük olayla değil.

Küçük küçük.

Bir cümle, bir bakış, bir gereksiz yorum.

Son toplantı kararı:

“Biz artık yokuz.”

Ve insan hâlâ gülümsüyor.

Çünkü sabrın sonuna gelmekle patlamak arasında çok ince bir çizgi var.

O çizginin adı da görgü kuralları.