Doksan Dokuz Mühür 5

Surda bir gedik açtın ki, Orta çağı ara da bul,

Fatih’in mi, Bizans ’ın mı bugünkü köhne İstanbul?

Alayı gelse kaç yazar, o kurşun ki Hakk’tan emir,

Yine olsa o kordonundan denize döker mi İzmir!

Harakani seninledir, Serhat’ın ne hoş kuvars,

Karlar altında saklıdır, şühedanın gözyaşı Kars.

Şerife Bacılar sustu, kağnı yükü asli konu

İstiklal Yolunu sürmek, unutma ey Kastamonu.

Erciyes başın timsali, çıkmaksa ister özveri,

Dünya malı geçer herkes aslına döner Kayseri.

Kırklar makamı burası, sırrına erense Ali,

Balkanlar’dan esen rüzgâr sarsın sana Kırklareli.

Ahi Evran’dan mirasla yunsun el, dil, bel, aksın kir;

Bozkırın garip sesini gönle nakşetsin Kırşehir.

Akçakoca’nın yurduyken almış çarklarla yad eli,

Sana bir ruh, mânâ gerek Kartepe’den Kocaeli.

Kıskançlıkla döne döne kapıltır semasını dünya!

Şeb-i Arus düğünüyken, neden hâlâ suskun Konya.

Devam edecek....

Mesut Tütüncüler/ Denizli 

Kalem, hüküm vermek için değil; millete kendi sesini yeniden işittirmek için tutulmuştur. Mühür vuruldu.

Şiir, epik, Satirik ve Didaktik türde, 8/8=16 hece ölçüsüne sadık kalmaya çalışılarak 9x11=99 beyitten meydana gelmiş olup, tüm şehirlerimize yer verilmiştir...