Aynadaki Yabancı

Aynalara baktım yüzümde yılların izi,

Sustukça derinleşti içimde kalan sızı.

Ne bir teselli aradım, ne de uzanan bir eli,

Çünkü insan en çok kendinde kaybediyor verdiği sevgiyi ve değeri

Şimdi içimde sessiz, kimsesiz bir akşam var,

Ne dermanım kaldı artık, ne de bekleyecek bahar.

Ben hayattan vazgeçmedim; yalnızca yoruldum biraz,

Kendimi taşımaktan yoruldum…

gerisi zaten biraz yalnızlık, biraz ayaz.