Yazmak

YAZMAK

Yazmak güzel bir eylem,

Bazen büyük bir keyif,

Bazen buruk bir acı...

Bazen bir bahar sabahı gibi 

Konar kelimeler dudaklara,

Bazen hazan olur düşer

Yüreğin en tenha yerine...

Depreşirken duygular kalpte,

Yaşlar da belirir gözlerde...

Dökülürken kelimeler kâğıda,

Yaşlar da süzülür yanaklara...

Yazmak;

Bazen kendinden kaçarken

Kendine rastlamaktır...

Bazen kalabalıkların içinde

Yalnızlığını anlatmaktır...

Söyleyemediklerini

Kelimelere emanet etmek,

Suskunluğunu mısralara sarıp,

Ruhunu biraz olsun hafifletmektir...

Her satırda

Bir parça geçmiş,

Bir parça bugün,

Bir parça da

Henüz yaşanmamış yarın vardır...

Ve...

Başlar ruh ile bedenin sohbeti.

Fikir beyan etse de

Beden adına akıl,

Kalp hep bildiğini okur...

Akıl hesap eder,

Kalp hisseder...

Akıl görür,

Kalp inanır...

Biri “Dur!” der,

Diğeri “Yürü!”

Biri “Unut!” der,

Diğeri “Hatırla...”

Ve insan,

Kendi içinde

Bitmeyen bir muhasebenin,

Sessiz tanığı olur...

Çünkü bazen

 Esir almıştır ruhu

Başka bir ruh...

Aşk...

Tarifi yoktur belki,

Ama herkesçe bilinir.

Görünmez,

Ama en derinden hissedilir...

Ne aklın hükmünü tanır,

Ne zamanın...

Ne de mesafelerin

Çizdiği sınırları...

Bir bakışla düşer gönle,

Bir sözle büyür,

Bir hasretle

Koca bir ömre dönüşür...

Ta Âdem'den bu yana

Hayat bulmuşsa da her ruhta,

Ta Âdem'den bu yana

Hiçbir ruh bulamamış,

Onda bir başka mana...

Belki de aşk;

Her gönülde yeniden doğan,

Ama hiçbir gönülde

Aynı yaşanmayan

Kadim bir sırdır...

Ve belki de..

Yazmak bu yüzden güzeldir...

İçinde taşıdığın o sırrı

Kelimelere dökmek,

Dile gelmeyeni dile getirmek,

Sessizliğe bir ses vermek için...

Çünkü insan,

Bazen konuşarak anlatamaz

İçinde kopan fırtınaları...

Bazen bir kelime yeter,

Bazen bir mısra...

Bazen de

Bir ömür yetmez

Bir duyguyu anlatmaya...

İşte o zaman

Kalem uzanır imdada...

Ruhun yükünü alır,

Kalbin sesini dinler,

Gözlerden süzülen yaşı

Mısralara işler...

Ve insan yazar...

Kendini bulmak için,

Kendinden kurtulmak için,

Unutmamak için...

Belki de

Unutabilmek için...

Yazar..

Çünkü bazı duygular

Sadece yaşanmaz...

Anlatılamaz da...

Onlar ancak

Kelimelerin gölgesinde,

Bir mısranın derinliğinde,

Bir şiirin sessizliğinde

Hayat bulur...

Ve bazı aşklar vardır

Bitmez...

Bir gün susar belki,

Bir gün uzaklaşır,

Bir gün hatıraların

Tozlu raflarına kaldırılır...

Ama...

Bir kelime dokunur yüreğe,

Bir hatıra geçer gözlerinin önünden,

Ve o aşk...

Yeniden

Bir şiir olur...

Yazılır...