Kayboldum Kendimde

KAYBOLDUM KENDİMDE

Kayboldum ben, kendimde,

Bulamıyorum yolumu...

Ruhum ıradı bedenimden,

Bilmiyorum niye, neden...

Bir korkudur büyüyor içimde,

Sarıyor bütün bedenimi.

Ağlamak gelse de içimden,

Ağlayamıyorum... Canım yanıyor.

Çığlıkları hissetsem de yüreğimde,

Bedenim suskun, çaresizliğimde.

Bir sessizlik büyüyor içimde,

Ben kendime bile erişemiyorum...

Seslendim sığındığım limana,

Her dem umudum olan Mevla'ma.

“Sabır, sabır, sabır ver bana...”

Diye yalvardım gecenin koynunda.

Gücüm tükenecek gibi hissetsem de

Direniyorum hayata,

Direniyorum içimi saran korkuya,

Kalkan ederek sevgiyi kendime.

Biliyorum, bu da geçecek...

Biliyorum, bu da bitecek...

Lakin benden de çok şey alacak.

Ne olursa olsun,

Ne alırsa alsın benden,

Yine bulacağım ben beni,

Bende...

Kaybolsa da umutlarım,

Yıkılsa da hayallerim,

Kırılıp dökülse de içimde ne varsa,

Bulacağım kendimi ben

Kaybolduğum bu yolda.

Belki eksilerek,

Belki yaralarla,

Belki de eskisinden bambaşka...

Ama yine bulacağım kendimi ben,

Kendimde...

Çünkü biliyorum;

Bazen, insan kendini kaybetmeden

Kendini yeniden bulamıyor.

Ve ben...

Ne kadar kaybolursam kaybolayım,

Döneceğim yine kendime.

Bulacağım kendimi ben,

Kendimde...