Sona Gidiş

SONA GİDİŞ

Hayaller süslenirken, merhametsiz genlerde

Kimin haram rahminde, beslenmişti bu cenin

Çocuksu düşlerimle, yaşadığım günlerde

Kara bakışlarından, doğmuştu bir gecenin

Azmi veda ettirip, çocuksu diyetine

Anlamadan sarıldım, haince niyetine

Gençliğin zirvesine, en yakıcı çağına

Ulaşınca sevdanın, düşürmüştü ağına

Ne gözde yaş bıraktı, ne alınlarda ter

Ne yar oldu ne yaren, aşkı ağyardan beter

Yaşadığın âlemde, adın zalime çıktı

Seneler seneleri, kovalarken ardarda

Vuslatını beklerken, hicranın nasıl yıktı

Kışın hüzünlenirken, ağlattığın baharda

Çaresizliğin sesi, sevdaları bölerken

Utandı kötülükler, sana rahmet dilerken

Ve ardından koşarken, kavuşma dileğiyle

Tasavvurlar set oldu, kaderle feleğiyle

Mevsimler ah çekerken, kalmadı günlerde fer

Ne yar oldu ne yaren, aşkı ağyardan beter

Yaşanan bu son öykü, nefsi ederken esir

Sen ezelden ebede, sevdaya son kâbustun

Vurulan sevgilere, olmadın müteessir

Ateşlerde yanarken, halime bakıp sustun

Ağlayarak beklerken, gecenin her vaktinde

Ne sözlerinde durdun, ne verdiğin akdinde

Susturulmuş çığlıkla, geçmiş unutulurken

Sadakat ve ihanet, hepsi bir tutulurken

Al götür yüreğimi, istersen yerlere ser

Ne yar oldu ne yaren, aşkı ağyardan beter

Talihime yazılmış, çileyi görev bildim

Ölmüş aşkına mezar, kazdığımı bil diye

Yıkılmış anılardan, var olanları sildim

Bir dua niyetine, bir kez olsun gel diye

Bu uğurda ölmeden, geçmişi bitirdim ben

Girmeden son kazdığım, kabrime götürdüm ben

Kim bilir kaç melanet, böyle sona ererken

Yalan saydığım dünya, kaygısızca dönerken

Son nefesimde bile, uğruna oldum nefer

Ne yar oldu ne yaren, aşkı ağyardan beter

Muzaffer TEKBIYIK