Doksan Dokuz Mühür 7

Toprak ateşle yoğrulur, pişeni olurken ihya,

Dumlupınar şahittir ki; çinisi kanla Kütahya.

Battal Gazi Beydağı’dan kopan bir yiğit Süreyya,

Bereketli toprağında insan yetiştir Malatya.

Sipil Dağı şanlı sancak, şehzadeler durağıysa,

Gönle şifa olan tahtlar ilk senden geçsin Manisa.

Sütçü İmam bir nidadır, bağımsızlık bir canhıraş,

Şiirle yoğrulan ruhla, destan yaz Kahramanmaraş.

Taşın kalp bulup attığı tarihi sanki bir gelin,

Ya nasip deyip de gelsin Mezopotamya’dan Mardin?

Mavi yeşille iç içe, obalarıyla şen yayla,

Sükûtun sözsüz sesini, duyuyor musun ey Muğla?

Malazgirt açarken kapı, korkutmadı duran yokuş,

"Ya şehadet ya zafer" i unutmadın değil mi Muş?

Hacı Bektaş nefesiyle, her taşı derviş, toprağı pir;

Şu Peribacalarından irfanı tüttür Nevşehir.

Halisdemir’in kokusu sinmiş, içine çekmek bir uhde,

Geçmeden Bor’un pazarı sür, vatan aşkını Niğde!

Devam edecek...

Kalem, hüküm vermek için değil; millete kendi sesini yeniden işittirmek için tutulmuştur. Mühür vuruldu.

Şiir, epik, Satirik ve Didaktik türde, 8/8=16 hece ölçüsüne sadık kalmaya çalışılarak 9x11=99 beyitten meydana gelmiş olup, tüm şehirlerimize yer verilmiştir...

Mesut Tütüncüler / Denizli