Eylül

Eylül ne kadar güzeldir;

Önce palamutlar gelir,

Tezgâhların üzerini süsler,

Sofrada buluşur aile,

Herkesin yüzünde gülüşler...

Kış bahçem de hazır;

Maydanoz, tere, dereotu, roka,

Sarımsak, yeşil soğan...

Tabii hepsi havadar balkonda.

Sonbaharın gazelleri düşerken,

Doğa kuru yaprak altında doğar.

Elbette doğallığında hayat,

Bitti dediğimiz anda yeniden başlar.

Yeni formuyla tabiatın

Çeşitliliği eğer olmasaydı,

Zemheri ayazının soğuğunda

Onca nergis filizlenir miydi?

Yaşamın en kıyısındaki çizgide,

Ölüm bile yaşama gebedir.

Kış yazın izlerini silmeden,

Enginlere balıkları getirebilir mi?

Hamiye GÜL