Zora Yoruldum

Öğleye kadar dışarı çıkmamıştım,

Evdeydim.

Baktım saat,

Tam dokuz.

Kahırlı dokuz...

Kahrını aşikâr ettiğim o dokuzun tersine,

Tik tak,

Tik tak…

Mecalime bakıp odamda,

Bir başına ekâbir takılıyordum.

Tik tak, tik tak...

Sonra saat on oldu;

İpek kaftan diktirme fikrimi unutturan on.

Hay Allah!

Saatini kaçırmışım.

Tik tak, tik tak...

Ne var ki sözümün aksine fikrim,

Yarına kalmıştı.

Naçar...

Istıraba gark olup, beklemeye koyulmuştum.

Tik tak, tik tak...

En sonraya tabi aksiliğin üstüne,

Hesapsız gafletim;

Sözümün aklımla bağını,

Bıçak gibi kesmişti.

Tik tak, tik tak...

Söz ile insan,

İnsan ile söz,

Kavilleşecekse eğer;

Sözüne karşı insanın lami cimi yok,

Ta baştan uyanıp,

Sebat dilemelidir.

Tik tak,

Tik tak…

Saat on elli üç.

Şu satırı beş geçe değin evdeydim.

Hayati OKUR