Kalbim

Kalbim

Kalbim gül kelâmın peşinde,

Aşk bilirim o gülüşünde.

Bir sevdanın kaldım ateşinde,

Ömrüm kaldı senin düşünde.

Gözlerinle bahar gelir bana,

Bir sözünle can verirsin cana.

Sensiz geçen günler zehir bana,

Adın saklı gönül gülüşünde.

Ne yeminler ettim seni sevmem,

Ne de senden başka yarı bilmem.

İstesem de seni gönülden silmem,

Kalbim kaldı senin gülüşünde.

Bir gün dönsen, sorma neler çektim,

Yokluğunda geceleri tükettim.

Sana olan sevdamı içime ektim,

Çiçek açtı senin gülüşünde.

Bir bakışın yeter, gönlüm şenlenir,

Adın düşse dilim seni söylenir,

Hasretinle gecelerim dinlenir,

Kalbim yine senin gülüşünde.

Senden kalan bir hatırla avundum,

Her gecenin koynunda seni buldum,

Kendimden vazgeçip sana vuruldum,

Ömrüm kaldı senin gülüşünde.

Yollarına kaç baharı serdim,

Bir tek selâm diye ömrümü verdim,

Sen bilmedin, ben içimde büyüttüm,

Bir sevda var senin gülüşünde.

Gelsen şimdi, bütün dertler susacak,

Kırık gönlüm yeniden sana bakacak,

Bu aşk bizi ya yakacak ya yakacak,

Son nefesim senin gülüşünde.

Ne zaman ki akşam iner üstüme,

Sen düşersin yine benim düşüme,

Dünyaları verseler de değişmem,

Bir tek sen varsın gönül gülüşünde.

Kul Mehmet der ki, sevdam tükenmez,

Sensiz geçen ömrüm bana yetmez,

Gönlüm senden başkasına hiç dönmez,

Canım kaldı senin gülüşünde.

Mehmet Aluç/ Kul Mehmet