Eylül Bitmeden

Bir yaprak düştü...

Sevecendi tutunuşu,

Yağmurlar kadar sakin

Gün kurusu kadar sıcak,

Koca bir mevsim taşırdı yüreği

Gölgesi hâlâ o ağacın altında gibi,

İşte öyle biriydi.

Bir yaprak daha düştü...

Nasıl anlatılır bilmem!

Hani ne desem hariçten gelecek o gazele,

Belki yeşilin en azıydı

Tutunmaya razıydı,

Hem daha önü kıştı

Ömrü bahara varmadan 

Son bahara karıştı.

Ve bir yaprak daha...

Henüz düşmese de

Titreten rüzgara teslim,

Keşke az daha şefkatle sarılsa dala da

Ben biraz daha fidan kalsam.

Peşpeşe düşen yapraklar tanıdım ben

Bazılarına ağlamaya vaktim bile olmadı,

Anlatması zor, yüreğime zahmetli

Bir dönüm güzüm olsaydı da saklasaydım hepsini,

Zamansız koparılmış yapraklar tanıdım ben

Kökü bende değildi ki tutayım her birini.

Toprağını anayurt belleyenler de gitti

Çıplak dallara öykünenler de.

Sarıldığı dalın kıymetini bilen de

Huzuru başka yeşilde arayanlar da.

Kime kaldı ki eylül!..

        Aslıhan Savaş