Bir Şehit Anası

Ben bir şehit anasıyım,

Bir yiğit doğurdum ben, adını Osman koydum.

Doğar doğmaz bir yanına bir Kur’an,

Bir yanına da bir bayrak koydum.

Ben o gün kurban ettim Osman’ımı bu vatan uğruna,

Ben o gün kazdım mezarını yüreğime,

Gözyaşımla ıslatıp toprağını,

Öyle koydum mezarına.....

Şimdi beni kimse ağlatamaz komutan,

"Oğlun şehit oldu," diye;

Ben doğar doğmaz koydum onun adını,

"Şehit Osman" diye...

Vatan sağ olsun,

Vatan sağ olsun komutan! 

Ben hep helal yedim, helal içtim komutan;

Sütüme geçmesin bir damla haram diye,

Osman’ımın boğazından inmesin bir damlası bile diye.

Kendi sütü helal olmayan bir ana ,

Nasıl helal eder bir evladına ,benim gibi bir ana?

Benim sütüm helal;

Helal olsun Osman’ıma emzirdiğim sütüm,

Damlasına kadar komutan!

Osman’ımın da canı feda olsun vatanıma,

Vatan sağ olsun,

Vatan sağ olsun komutan! 

Hele buyur, geç içeri, buyur komutan;

Bak şu küçük odada doğdu Osman.

Bu beşikte salladım ben onu ninniler ile,

İşte yanına koyduğum o Kur’an ile o bayrak...

İşte burada kitapları, işte çantası;

Daha çocukken derdi: "Şehit olacağım ben ana , asker olacağım." diye

İşte asılı duvarda o ilk giydiği üniforması,

Bak, Osman’ım kokuyor yine odası.

Ben ağlamıyorum,

Sen neden ağlıyorsun komutan?

Vatan sağ olsun,

Vatan sağ olsun komutan! 

Hele ver elindeki o bayrağı,

Koyayım yerine, Osman’ımın beşiğine.

Al şu mendili de sil o gözyaşlarını komutan.

Hem siz niye zahmet ettiniz de geldiniz ki komutan?

Ben bildim zaten komutan;

Şu yüreğime bir ateş düştü dün gece yarısı...

Osman’ım "Anam!" diye haykırdı yanık yanık o sesi ile rüyamda,

Ellerinden öptü, sarıldı boynuma.

Göğsünde vardı büyük bir kurşun yarası...

"Kan rüyayı bozar," derler ya, kanamıyordu yarası.

Sonra geldi iki melek,

Tuttular ellerinden Osman’ımın,

"Hakkını helal et," diye diye...aldılar gittiler Osman’ımı

Yüreğime bir yıldırım düştü ki komutan,

Ben bildim zaten dün gece yarısı komutan!

Siz gelmeseydiniz, ben gelecektim size.

Ben ağlamıyorum,

Sen neden ağlıyorsun komutan?

Vatan sağ olsun,

Vatan sağ olsun komutan! 

Bak komutan, şimdi yaşlıyım, genç olsam

Bir Osman daha doğururum.

Koyarım şu Kur’an’ı, bayrağı başucuna,

Yine emziririm helal sütüm ile dua ede ede.

Yine kurban ederim vatanıma;

Bin Osman doğursam, bini de kurban olsun vatanıma!

Ben ağlamıyorum,

Sen neden ağlıyorsun komutan?

Hele sen bir git buradan,

Ben ağlarım tek başıma Osman’ımın beşiğine sarılıp,

Kimse görmeden , kendi başıma komutan...